PL EN RU    E-BIULETYN ZALOGUJ SIĘ
Centrum Prawa Żywnościowego - logotyp
Menu

Aktualności z dziedziny prawa żywnościowego

01.03.2021Aż 4000 IU witaminy D w zgodzie z uchwałą Zespołu ds. Suplementów Diety!

Na stronie Głównego Inspektoratu Sanitarnego pojawiła się nowa uchwała Zespołu ds. Suplementów Diety z dnia 19 lutego 2021 r. nr 1/2021, która zmienia uchwałę nr 4/2019 dotyczącą stosowania w suplementach diety witaminy D1.

Przypomnijmy, że w zmienianej uchwale Zespół ds. Suplementów Diety wskazał maksymalną ilość witaminy D w zalecanej dziennej porcji suplementu diety dedykowanego osobom dorosłym na poziomie 2000 IU (50 µg). Ówczesna uchwała dotyczyła suplementów diety kierowanych dla konsumentów dorosłych, bez uwzględnienia ich konkretnych potrzeb wynikających m.in. z wieku albo otyłości.

Tymczasem w nowej uchwale Zespół ds. Suplementów Diety zaproponował dwa maksymalne poziomy ilości witaminy D w dziennej porcji suplementów diety. Obecnie Zespół uwzględnił bowiem zróżnicowane zapotrzebowanie konsumentów na witaminę, które nie jest jednakowe w każdej z grup wiekowych. W konsekwencji aktualne rekomendacje wynikające z uchwały wskazują na stosowanie maksymalnie 2000 IU (50 µg) witaminy D w przypadku suplementów diety przeznaczonych dla zdrowej populacji osób dorosłych do 75 r.ż., natomiast w przypadku osób starszych maksymalny poziom witaminy D wynosi aż dwa razy tyle - 4000 IU (100 µg) w dziennej porcji suplementu diety.

Ponadto, jak wynika z nowej uchwały, w znakowaniu suplementów diety musi znaleźć się informacja, do jakiej grupy konsumentów kierowany jest konkretny produkt.

Jako Centrum Prawa Żywnościowego będziemy na bieżąco monitorować pojawiające się uchwały Zespołu ds. Suplementów Diety i informować Państwa o istotnych zmianach. Zapraszamy do śledzenia naszej strony i mediów społecznościowych!

 

1 https://www.gov.pl/web/gis/zespol-do-spraw-suplementow-diety

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

25.02.2021Czy w kontekście deklaracji alergenów na etykiecie powinniśmy się kierować tylko i wyłącznie wykazem substancji zawartym w załączniku II rozporządzenia nr 1169/2011? Na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę?

Zgodnie z rozporządzeniem nr 1169/2011 na etykiecie produktu spożywczego obowiązkowym jest deklarowanie składników mogących wywołać alergie lub reakcji nietolerancji pokarmowej (z odpowiednim wyróżnieniem czcionki). Oczywiście sposób deklaracji alergenów na poszczególnych produktach może się różnić, w zależności od przypadku (obecny wykaz składników; brak wykazu składników; żywność nieopakowana). Jest to jednak odrębny temat.

Lista substancji powodujących alergie lub reakcje nietolerancji znajduje się w załączniku II ww. rozporządzenia.  Są to: zboża zawierające gluten, skorupiaki, jaja, ryby, orzeszki ziemne, soja, mleko, orzechy, seler, gorczyca, nasiona sezamu, dwutlenek siarki i siarczyny, łubin, mięczaki, a także ich produkty pochodne.

Niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż załącznik II przewiduje pewne wyjątki od poszczególnych grup składników alergennych. Dla przykładu w odniesieniu do ryb, za substancje alergenne nie powinno się uważać żelatyny rybnej stosowanej jako nośnik preparatów zawierających witaminy lub karotenoidy oraz żelatyny rybnej lub karuku stosowanych jako środki klarujące do piwa i wina. W związku z tym, zanim zdecydujemy się zadeklarować na etykiecie dany składnik produktu jako alergen, w pierwszej kolejności warto upewnić się czy w świetle załącznika II nie stanowi on wyjątku od danej kategorii substancji powodujących alergie lub nietolerancję pokarmową.

Dodatkowo, należy mieć na uwadze, iż lista alergenów znajdująca się w załączniku II nie jest listą „zamkniętą”. Ww. rozporządzenie przewiduje bowiem możliwość aktualizacji tego załącznika. Wynika to z możliwości pojawienia się nowych doniesień naukowych o reakcjach alergicznych bądź nietolerancjach pokarmowych wywoływanych przez daną substancję.

Nie zapominajmy również o przepisach odrębnych. W rozporządzeniu nr 2017/2470 ustanawiającym unijny wykaz nowej żywności znajdują się niektóre składniki, po spożyciu których zaobserwowano możliwe wystąpienie reakcji alergicznych. Są to:

  • „białko rzepakowe” – możliwa reakcja alergiczna u uczulonych na gorczycę i produkty pochodne
  • „wyciąg z korzeni trzech ziół (Cynanchum wilfordii Hemsley, Phlomis umbrosa Turcz.Angelica gigas Nakai)- nie powinny spożywać osoby z alergią na seler.

Produkty zawierające ww. składniki należy oznakować w odpowiedni sposób, zgodnie z wytycznymi znajdującymi się w ww. rozporządzeniu.

 

Podstawa prawna:

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U.UE.L.2011.304.18 z dnia 2011.11.22  ze zm.).
  2. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. UE L 351 z dnia 30.12.2017 r. ze zm.).
Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

23.02.2021Uchylenie kary za otwarcie lokalu pomimo zakazu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Inspektora Sanitarnego wymierzającą karę pieniężną za niezastosowanie się do czasowego ograniczenia działalności związanej z wprowadzonym na terenie RP stanem epidemii.

W przedmiotowej sprawie z notatki urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza policji wynika, że prowadzony przez przedsiębiorcę bar w dniu 24 marca 2020 r. był otwarty i przebywało w nim około 10 osób. Na tej podstawie na przedsiębiorcę nałożona została kara pieniężna.

W skardze na powyższą decyzję przedsiębiorca podniósł, że zastosowanie przepisów dotyczących ograniczenia działalności wprowadzonych rozporządzeniem z dnia 31 marca 2020 r. do zdarzenia, które miało miejsce 24 marca 2020 r. jest niedopuszczalne. Dodatkowo, Skarżący zarzucił naruszenie art. 22 i 233 ust. 3 Konstytucji RP. Swoje twierdzenia uzasadnił tym, że ograniczenie działalności gospodarczej zastało wprowadzone rozporządzeniem (co jest niezgodne z Konstytucją) oraz tym, że nie obowiązywał wówczas żaden ze stanów nadzwyczajnych.

WSA podzielił stanowisko Skarżącego i wskazał, że do zdarzenia z dnia 24 marca 2020 r., nie mogą mieć zastosowania przepisy rozporządzenia z dnia 31 marca 2020 r., gdyż regulacja ta jeszcze nie istniała.

Co istotne, w omawianym wyroku, WSA odniósł się także wprost do drugiego zarzutu Strony i wskazał, że w przypadku braku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej nie jest dozwolone ograniczanie praw i wolności człowieka i obywatela wyłącznie z uwagi na nadzwyczajne okoliczności. Z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP wynika bowiem, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. WSA podkreślił w tym zakresie, że: „W rozporządzeniu powinny być zamieszczane jedynie przepisy o charakterze technicznym, nie mające zasadniczego znaczenia z punktu widzenia praw lub wolności jednostki."

W analizowanym przypadku ograniczenia wolności i praw wprowadzone zostały w drodze rozporządzenia (a nie ustawy), co byłoby dopuszczalne w przypadku ogłoszenia stanu klęski żywiołowej.

Dodatkowo, Sąd zwrócił uwagę, iż „Ograniczenie prowadzenia działalności gospodarczej (rozumiane jako stan, kiedy działalność może być prowadzona po spełnieniu określonych warunków) nie jest równoznaczne z zakazem jej prowadzenia (czyli stanem kiedy działalność gospodarcza danego rodzaju w ogóle nie może być prowadzona)." Nie ma natomiast przepisu, który upoważniałby do określania w rozporządzeniu zakazów prowadzenia działalności gospodarczej.

Podsumowując swój wywód, WSA uznał, że „O ile oceniane zakazy, nakazy i ograniczenia były merytorycznie uzasadnione, o tyle tryb ich wprowadzenia doprowadził do naruszenia podstawowych standardów konstytucyjnych i praw w zakresie wolności prowadzenia działalności gospodarczej." Określając wskazania co do dalszego postępowania, Sąd zaznaczył, że Organ powinien rozważyć wydanie decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego związaną z brakiem konstytucyjności zastosowanych przepisów.

Omawiany wyrok jest niezwykle istotny i jako jeden z pierwszych w tym zakresie może wyznaczać kierunek interpretacji oraz orzecznictwa w podobnych sprawach. W praktyce pokazuje natomiast, że przedsiębiorcy mogą uwolnić się od kary nałożonej przez Organy kontroli za prowadzenie działalności gospodarczej pomimo rzekomego obowiązywania zakazu.

 

Z całym wyrokiem można zapoznać się TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

19.02.2021Oznakowanie „DobrostanPlus"

W projekcie nowelizacji ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przewidywane jest wprowadzenie oznakowania „DobrostanPlus". Zgodnie art. 1 pkt 4 ww. projektu w nowelizowanej ustawie dodany zostanie art. 7c w całości poświęcony temu zagadnieniu. Na jego podstawie podmioty realizujące działania „Dobrostan zwierząt" objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 będą mogły zastosować znakowanie „DobrostanPlus".

W przypadku produktów nieprzetworzonych umieszczenie omawianej informacji możliwe będzie więc, jeśli w odniesieniu do zwierząt, z których lub od których zostały one pozyskane, realizowane było działanie „Dobrostan zwierząt". W przypadku produktów przetworzonych zastosowanie oznakowania „DobrostanPlus" możliwe będzie natomiast w sytuacji, gdy co najmniej 75% łącznej masy wszystkich składników w czasie ich użycia do wyprodukowania danego środka spożywczego (nie licząc masy wody użytej do jego produkcji) spełnia powyższe warunki określone dla produktów nieprzetworzonych. Jeśli więc co najmniej 75% łącznej masy wszystkich składników w czasie ich użycia do wyprodukowania przetworzonego środka spożywczego pozyskane będzie ze zwierząt lub od zwierząt, w odniesieniu do których realizowane było działanie „Dobrostan zwierząt" to, w przypadku wejścia w życie omawianego projektu nowelizacji, możliwe będzie zastosowanie dla tego produktu oznakowania „DobrostanPlus".

Dodatkowo, w kontekście możliwości zastosowanie znaku „DobrostanPlus" podkreślić należy, że konieczne będzie uzyskanie w tym celu zaświadczenia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jeśli chodzi natomiast o formę zastosowania oznakowania „DobrostanPlus" warto zaznaczyć, że planowana nowelizacja przewiduje wprowadzenie jednolitej grafiki, która zawarta będzie w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wzoru znaku graficznego zawierającego informację „DobrostanPlus".

Za cel analizowanych planowanych zmian uznać należy umożliwienie podmiotom przekazania informacji o warunkach podwyższonego dobrostanu utrzymywania zwierząt, a więc niejako wyróżnienie produktów na rynku. W uzasadnieniu oraz dodatkowej dokumentacji dotyczącej projektu nowelizacji przeczytać można o przewidywanych konsekwencjach jakie wiążą się z jej wprowadzeniem. W zakresie oznakowania „DobrostanPlus" wskazano, że pozwoli ono „na to, aby z jednej strony konsumenci mieli świadomość, że produkty, które kupują pochodzą od zwierząt utrzymywanych w warunkach podwyższonego dobrostanu, a z drugiej umożliwi otrzymywanie przez rolników adekwatnej do tej jakości ceny.", a także „Zmiany wprowadzone w zakresie możliwości znakowania artykułów rolno-spożywczych informacją „DobrostanPlus" pozytywnie wpłyną na konkurencyjność polskich gospodarstw oraz na ich sytuację finansową.".

W tym miejscu podkreślić należy także, że omawiane oznakowanie będzie dobrowolne. W uzasadnieniu do projektu nowelizacji zostało ono porównane do stosowanego już oznakowania „Produkt Polski".

Podsumowując powyższą analizę oraz oceniając planowane zmiany właściwe wydaje się uznanie, że oznakowanie „DobrostanPlus" może okazać się pomocne w przypadku dokonywania decyzji zakupowych przez konsumentów, dla których istotny jest dobrostan zwierząt oraz takich, którzy chcą sięgać po produkty wysokiej jakości. Znakowanie takie z pewnością uzasadni też wyższą cenę niektórych produktów.

Informacje dotyczące projektu, jego treść oraz uzasadnienie znaleźć można TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

17.02.2021Planowane zmiany w ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Pod koniec 2020 r. złożony został projekt nowelizacji ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Projekt ten przewiduje szereg modyfikacji zarówno doprecyzowujących istniejące przepisy, jak i wprowadzających istotne zmiany.

Zgodnie z informacją zamieszczoną w biuletynie informacji publicznej Rządowego Centrum Legislacji planowana nowelizacja „stanowi przede wszystkim doprecyzowanie i uzupełnienie przepisów ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych", a w szczególności:

  • doprecyzowanie przepisów regulujących zasady kontroli w handlu detalicznym (z uwagi na przejęcie przez IJHARS nadzoru nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym),
  • doprecyzowanie zagadnień związanych z kontrolą sprzedaży żywności w zakładach żywienia zbiorowego oraz sprzedaży prowadzonej na odległość,
  • dostosowanie funkcjonowania Inspekcji do obowiązujących wymagań w zakresie ochrony danych osobowych i wprowadzenie przepisów porządkujących wymagania odnoszące się do stosowania przepisów dot. RODO,
  • umożliwienie podawania przez organy IJHARS do publicznej wiadomości informacji o wynikach kontroli (z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i innych informacji podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów).

Z istotniejszych zmian, które przewidziane są w projekcie nowelizacji przywołać należy, np. wskazanie możliwości pobierania przez organy IJHARS próbek do kontroli oznakowania, umożliwienie organom IJHARS wykonywania fotografii kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych czy rozszerzenie możliwości znakowania środków spożywczych informacją „Produkt polski" (projekt przewiduje możliwość zamieszczenia takiej informacji w oznakowaniu wody mineralnej, wody źródlanej, wody stołowej i soli).

W omawianym dokumencie zawarte zostały także definicje „zakupu kontrolnego" i „sprzedaży na odległość". Według jego treści zakup kontrolny to „nabycie artykułu rolno-spożywczego w celu kontroli w zakresie jakości handlowej artykułu rolno¬ spożywczego bez ujawniania tożsamości pracownika Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno¬-Spożywczych", a sprzedaż na odległość zdefiniowana została jako „wprowadzanie do obrotu artykułów rolno- spożywczych w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość [...]". Projekt nowelizacji ustawy zawiera także Rozdział 4a (dotychczas nieistniejący) w całości poświęcony kontroli sprzedaży na odległość. Rozdział ten stanowi specyficzne regulacje przewidziane dla sprzedaży na odległość.

Kolejną znaczącą zmianą jest umożliwienie uzyskania pomocy Policji w toku kontroli prowadzonych przez organy IJHARS. Projekt nowelizacji przewiduje, że organy te w przypadku uzasadnionego przypuszczenia, iż w toku kontroli natrafią na opór utrudniający lub uniemożliwiający przeprowadzenie kontroli, będą mogły zwrócić się o pomoc do Policji lub straży gminnej (miejskiej). W takim przypadku właściwy miejscowo komendant Policji lub straży gminnej (miejskiej) zobligowany będzie do zapewnienia pomocy.

Informacje dotyczące projektu, jego treść oraz uzasadnienie znaleźć można TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

10.02.2021Reklama suplementu diety – to może kosztować więcej!

Na stronie Kancelarii prezesa Rady Ministrów pojawił się niedawno projekt ustawy o dodatkowych przychodach Narodowego Funduszu Zdrowia, Narodowego Funduszu Ochrony Zabytków oraz utworzeniu Funduszu Wsparcia Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Obszarze Mediów z dnia 1 lutego 2021 r.1, który został dopisany do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów. W treści projektu uwzględnione zostały propozycje pobierania składki z tytułu reklamy w telewizji, radiu, kinie, prasie, na zewnętrznych nośnikach oraz w Internecie, jak również plany stworzenia Funduszu wsparcia Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Obszarze Mediów.

Z treści projektu ustawy wynika, że składki za świadczenie reklamy miały by obejmować wszystkie towary i usługi, z wyjątkiem wyrobów alkoholowych, których reklama już jest obciążona obowiązkiem zapłaty daniny publicznoprawnej. Ponadto składki od świadczenia reklamy zostały by podzielone na dwie kategorie:

  1. składkę wyższą obejmującą reklamę produktów leczniczych, suplementów diety, wyrobów medycznych i napojów z dodatkiem substancji o właściwościach słodzących;
  2. składkę podstawową obejmująca reklamę pozostałych towarów i usług.

Dodatkowo obowiązek zapłaty składek będzie uzależniony odpowiednio od wysokości przychodów osiągniętych przez podmiot w roku kalendarzowym z tytułu świadczenia reklamy, a także od przedmiotu reklamy. Warto zaznaczyć, że do określenia przedziałów przychodów przyjmowana będzie suma wszystkich przychodów z reklam, bez względu na ich przedmiot. Natomiast o samym zastosowaniu stawki podstawowej lub podwyższonej decydował będzie właśnie przedmiot reklamy.

Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy, nowa regulacja ma na celu przeciwdziałanie długofalowym skutkom epidemii COVID-19 i trudnościom z weryfikacją rzetelności pojawiających się informacji reklamowych, w tym przede wszystkim tych obecnych w mediach i Internecie. Wskazano, że aktualna sytuacja wynika przede wszystkim z postępującego rozwarstwienia kompetencji cyfrowych. Tym samym ocena treści reklamowych dostępnych za pośrednictwem m.in. radia, telewizji, prasy i on-line może być obecnie coraz bardziej wymagająca. Z drugiej strony izolacja i wydłużony czas przebywania w domach skutkuje wzmożona ekspozycją konsumentów na reklamy ze wszystkich źródeł, co ma również wymierny wpływ na zyski podmiotów świadczących usługi tego rodzaju. Zgodnie z projektowanymi rozwiązaniami podmiotami zobowiązanymi do wnoszenia składek nie będą bezpośrednio przedsiębiorstwa reklamujące swoje towary i usługi, ale właśnie dostawcy usług medialnych, nadawcy, podmioty prowadzące kino, podmioty umieszczające reklamę na nośniku zewnętrznym reklamy oraz wydawcy, świadczący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi reklamy. W konsekwencji jednak można spodziewać się, że objęte obowiązkiem podmioty podnoszą ceny realizacji świadczonych usług, co już wprost będzie wpływać na przedsiębiorstwa rozważające reklamę swojej działalności.

Jak wynika z projektu wpływy ze składek mają trafiać w pierwszej kolejności do Narodowego Funduszu Zdrowia (z przeznaczeniem na realizację świadczeń zdrowotnych), następnie do planowanego Funduszu wsparcia Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Obszarze Mediów (w celu rozwoju mediów) i do Narodowego Funduszu Ochrony Zabytków (do finansowania pilnych prac konserwatorskich i restauratorskich).

Aktualnie do projektu aktu prawnego można składać uwagi z terminie do 16 lutego 2021 r. Jako Centrum Prawa Żywnościowego będziemy na bieżąco monitorować przebieg procedury legislacyjnej i informować Państwa o istotnych zmianach. Zapraszamy do śledzenia naszej strony i mediów społecznościowych!

 

1 https://archiwum.bip.kprm.gov.pl/kpr/form/r763470774,Projekt-ustawy-o-dodatkowych-przychodach-Narodowego-Funduszu-Zdrowia-Narodowego-.html

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

02.02.2021Konferencja „Włoski i polski rynek żywności – to trzeba wiedzieć”

Zapraszamy na wyjątkowe wydarzenie organizowane przez Polską Izbę Biznesową we Włoszech, którego nie mogą przegapić firmy zainteresowane sprzedażą produktów we Włoszech oraz importerzy, chcący wprowadzać włoskie produkty do Polski.

Spotkanie „Włoski i polski  rynek żywności – to trzeba wiedzieć” łączy w sobie konferencję oraz networking biznesowy. W ramach wydarzenia poprowadzone będą dwa bloki wykładów w języku polskim oraz włoskim (z tłumaczeniami), które będą się skupiać na aktualnych trendach i preferencjach konsumentów, podtrzymywaniu relacji z włoskimi i polskimi partnerami biznesowymi oraz innowacjach sektora rolno-spożywczego. Nie zabraknie również wątków prawnych – prelekcję w języku włoskim przybliżającą odpowiedzialność za produkty wprowadzane na rynku polskim wygłosi dr Agnieszka Szymecka-Wesołowska.

W ramach networkingu podczas popołudniowej sesji spotkań B2B uczestnicy będą mieli okazję odbyć rozmowę z potencjalnymi partnerami biznesowymi z Polski lub Włoch, którzy odpowiadają profilowi działania firmy. Jest to idealna okazja do wymiany doświadczeń oraz nawiązania pierwszych relacji biznesowych.  

Cieszymy się, że Centrum Prawa Żywnościowego zostało partnerem Konferencji.

Wydarzenie rozpocznie się 10 lutego 2021 roku o godzinie 10:00. Z pełnym programem Konferencji mogą się Państwo zapoznać TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

27.01.2021Czy powstanie centralny rejestr przedsiębiorców działających na rynku artykułów rolno-spożywczych?

Planowane zmiany ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych zawierają przepisy tworzące centralny rejestr przedsiębiorców działających na rynku artykułów rolno-spożywczych. Rejestr taki miałby zawierać m.in. imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę podmiotu, numer NIP, KRS, REGON czy adresy miejsc produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów rolno-spożywczych. Rejestr zawierałby także szereg informacji dotyczących zakresu prowadzonej działalności, np. określenie jej przedmiotu, uzyskanych zaświadczeniach, certyfikatach, świadectwach jakości handlowej czy producentach ekologicznych. Co więcej, w niektórych przypadkach przechowywane byłyby także dane osobowe, np. imię, nazwisko oraz numer PESEL/numer paszportu pełnomocników oraz sprawców w przypadku nałożonych kar. 

Taki zakres gromadzonych informacji budzi wątpliwości ekspertów, którzy wskazują, że niektóre z powyższych informacji są danymi wrażliwymi i powinny być przechowywane tylko w uzasadnionych przypadkach. Motywy ustanowienia rejestru przedsiębiorców nie przemawiają natomiast za słusznością takich regulacji.

Wątpliwości budzi także gromadzenie danych dotyczących przeprowadzonych przez IJHARS kontroli, wydanych decyzji, zaleceń pokontrolnych czy wniosków o ukaranie skierowanych do sądów oraz sposobie rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Dodatkowo, projektowana nowelizacja pozwoliłaby w niektórych przypadkach na przechowywanie danych przez okres 25 lat, co także budzi kontrowersje. 

Co istotne, planowany art. 12a ust. 7 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przewiduje, że: „Informacje zawarte w centralnym rejestrze mogą być udostępniane na wniosek sądom, organom ścigania, organom administracji rządowej oraz podmiotom, które mają interes prawny w uzyskaniu informacji z centralnego rejestru […]”. W tym zakresie szczególne zastrzeżenia budzi możliwość udostępnienia danych dotyczących poszczególnych podmiotów osobom trzecim. Powyższa regulacja może bowiem prowadzić do nadużyć.

Jak wynika z treści projektu nowelizacji i jego uzasadnienia gromadzone informacje miałyby służyć celom statystycznym i sprawozdawczym oraz przeprowadzaniu analizy ryzyka na rynku artykułów rolno-spożywczych. Dodatkowo, dane te służyłyby do typowania podmiotów do prowadzenia kontroli oraz oceny ich dotychczasowej działalności. Po raz kolejny podkreślić należy, że zakres gromadzonych informacji, czas ich przechowywania oraz możliwość udostępniania budzi uzasadnione wątpliwości ekspertów. Tak uregulowany zakres pozwoliłby bowiem na przechowywanie oraz udostępnianie informacji w odniesieniu do szczegółowego przebiegu działalności podmiotów oraz danych osobowych niektórych osób. 

Omawiana nowelizacja aktualnie jest wyłącznie projektem, a biorąc pod uwagę negatywne opinie ekspertów wyrażane już na tym etapie nie powinna ona zostać przyjęta w obecnej formie. 

Informacje dotyczące projektu, jego treść oraz uzasadnienie znaleźć można pod linkiem: 

https://legislacja.gov.pl/projekt/12340104/katalog/12736146#12736146

 

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

19.01.2021THC w żywności – ostrzeżenie GIS

18 stycznia 2021 r. na stronie Głównego Inspektoratu Sanitarnego pojawiła się informacja o ostrzeżeniu publicznym dotyczącym stwierdzenia w żywności niedozwolonego ekstraktu z konopi włóknistych oraz zawartości Δ9-tetrahydrokannabinol (Δ9-THC) na poziomie 0,16%1.

Zagadnienie obecności w żywności zawierającej Cannabis sativa L. substancji THC, która zgodnie z polskim rozporządzeniem2 stanowi substancję psychotropową, już od jakiegoś czasu budzi wątpliwości i jest przedmiotem analizy jednostek naukowych i rozstrzygnięć organów.

Przykładowo w Opinii Komisji ds. Bezpieczeństwa Żywności i Żywienia GIS3 wskazano, że „wymagania dla zanieczyszczenia THC w produktach należy wdrożyć do systemu HACCP” niejako potwierdzając fakt jej naturalnego występowania w produktach wykorzystujących konopie siewne. Jednocześnie w przywołanej opinii wskazano, że w razie ustalenia obecności THC w produkcie powinna zostać zastosowania ostra dawka referencyjna przyjęta przez EFSA4 (ARfD) wynosząca 1 µg Δ -9THC/kg masy ciała. Warto wspomnieć, że wskazana dawka referencyjna została uwzględniona również w zaleceniu Komisji UE5.

Z drugiej strony pojawiają się rozstrzygnięcia Sądów wskazujące na zakaz jakiejkolwiek obecności THC w żywności. Tak orzekł m.in. Naczelny Sąd Administracyjny6 wyjaśniając, że: „Organy orzekające w niniejszej sprawie nie rozstrzygały w uchylonych przez Sąd I instancji decyzjach o wpływie THC na organizm ludzki, lecz prawidłowo zakwestionowały obecność THC w środku spożywczym. Zgodzić należy się ze skarżącym kasacyjnie organem, że w toku postępowania ustalono, że THC nie powinno występować w suplemencie diety. Z uzasadnienia decyzji organu II instancji wynika, że przedmiotowe suplementy diety uznane zostały nie za szkodliwe lecz za niezdatne do spożycia.”.

Jak jednak powyższe informacje odnieść do definicji żywności wskazanej w art. 2 rozporządzenia nr 178/20027, z której wyłączone zostały zanieczyszczenia i pozostałości? Jak rozumieć natłok powyższych rozstrzygnięć odnosząc się do zezwolenia na stosowanie konopi siewnych w przemyśle spożywczym, o ile suma zawartości THC i THCA w kwiatowych lub owocujących wierzchołkach roślin, z których nie usunięto żywicy, nie przekracza 0,2 % w przeliczeniu na suchą masę? Zagadnienie konopi w żywności rodzi wiele pytań, na które brakuje jasnej odpowiedzi?

Możemy wspomóc Państwa w wyjaśnieniu powyższych zagadnień! Zapraszamy do obserwowania strony Centrum Prawa Żywnościowego i bezpośredniego kontaktu. Nasz zespół prawników specjalizujących się w prawie żywnościowym i technologów żywności rozwieje wszelkie wątpliwości, a co więcej w oparciu o aktualne stanowisko organów wyjaśni zagadnienia związane z wykorzystaniem Cannabis sativa L. w żywności.

 

1 https://www.gov.pl/web/gis/ostrzezenie-publiczne-dotyczace-zywnosci-stwierdzenie-niedozwolonego-ekstraktu-z-konopi-wloknistych-oraz-zawartosc-9-tetrahydrokannabinol-9-thc-na-poziomie-016-w-produkcie-pn-olejek-cbd---cbd-med---250-mg-best-hemp-extract-5-5-ml

2 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych (Dz.U.2018.1591 ze zm.).

3 Opinia Komisji ds. Bezpieczeństwa Żywności i Żywienia przy GIS w sprawie bezpieczeństwa stosowania konopi siewnych w żywności ze względu na obecność THC i CBD z dnia 27.05.2019 r.; https://gis.gov.pl/wp-content/uploads/2019/07/Opinia-Komisji-B%C5%BB%C5%BB-RSE-Konopie.pdf

4 https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.2903/j.efsa.2020.5953

5 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016H2115&qid=1611066534213&from=PL

6 Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2018 r. (sygn. akt II OSK 1569/16)

7 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1—24).

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

19.01.2021Chrząszcze już niedługo w naszym menu? Pojawiła się opinia naukowa EFSA dotycząca bezpieczeństwa ich spożycia

Zapotrzebowanie na białko ogromnej populacji ludzkości w zderzeniu z oczekiwaniami zapewnienia przyjaznych środowiskowo rozwiązań stawiają przed nauką i prawem duże wyzwanie. Jedną z możliwych odpowiedzi na postawiony problem jest dopuszczenie jako źródła białka w żywności…owadów, przykłądowo mącznika młynarka. W tym temacie warto wspomnieć, że 13 stycznia 2021 r. na stronach EFSY opublikowana została opinia naukowa urzędu dotycząca bezpieczeństwa spożycia właśnie suszonych larw Tenebrio molitor3. Czy to oznacza, że już niedługo zagoszczą one na naszych talerza? Nie jest to wykluczone!

Zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/22832, jeżeli dana żywność nie była powszechnie spożywana na terytorium UE przed 15 maja 1997 r., to dla jej zgodnego z prawem wprowadzenia do obrotu powinna być ona przedmiotem postępowania autoryzacyjnego wskazanego w przywołanym rozporządzeniu. W celu podjęcia takiej procedury należy wystąpić z wnioskiem do Urzędu EFSA, który następnie ocenia konieczność przeprowadzenia analizy bezpieczeństwa spożycia danego produktu. W przypadku larw, co do których wnioskodawca zaproponował ich wykorzystanie w całości jako przekąski lub jako składnik żywności, EFSA zadecydowała o konieczności podjęcia takich badań i oceny.

W przywołanej opinii wskazano, że nie ma żadnych obaw dotyczących stabilności larw mącznika, a przedstawione w piśmiennictwie badania toksyczności nie wzbudziły wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa ich spożycia. Co ciekawe podkreślono, że chociaż suszone chrząszcze charakteryzują się wysoką zawartością białka, to jego rzeczywiste poziomy są zazwyczaj przeszacowywane. Zauważono, że spożywanie larw mącznika może wywoływać uczulenie i reakcje alergiczne, szczególnie u osób z alergią na skorupiaki i roztocza. Niemniej, biorąc pod uwagę całokształt zgromadzonych informacji ustalono, że wykorzystanie suszonych larw Tenebrio molitor jest bezpieczne, o ile zachowane zostanie proponowane we wniosku zastosowanie i sugerowana ilość.

W kolejnym kroku, opierając się na opinii naukowej EFSA, Komisja UE powinna przedstawić Stałemu Komitetowi ds. Roślin Zwierząt Żywności i Pasz projekt aktu zmieniającego katalog autoryzowanej nowej żywności tj. rozporządzenia nr 2017/24703. Od stanowiska Komitetu będzie zależała przyszłość opisanych zmian.

Zapraszamy do obserwowania strony Centrum Prawa Żywnościowego, gdzie będziemy śledzić losy procedury autoryzacyjnej larw mącznika. Tymczasem, jeżeli mają Państwo wątpliwości dotyczące tego, czy Państwa produkt nie jest aby przypadkiem „novel food” zapraszamy do kontaktu – odpowiemy na nurtujące Państwa pytania!

 

1 https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.2903/j.efsa.2021.6343

2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (Dz.U. L 327 z 11.12.2015, str. 1—22).

3 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. L 351 z 30.12.2017, str. 72—201).

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

19.01.2021Ocena planowanych zmian w rozporządzeniu nr 1169/2011 w kontekście strategii „Od pola do stołu”

W związku z opublikowaną w maju 2020 r. strategią „Od pola do stołu” i „Europejskim Zielonym Ładem” obecnie prowadzone są działania wstępne mające na celu ustalenie potrzeby nowelizacji regulacji unijnych aktów prawnych, aby zapewnić realizację wyznaczonych celów wspólnotowych. W związku z powyższym na stronie Komisji Europejskiej został opublikowany dokument „Wstęp do oceny skutków (inception impact assessment)”1, który podsumowuje rozważane zmiany legislacyjne i ich ewentualne przełożenie na kwestie ekonomiczne, społeczne, administracyjne i środowiskowe.

Aktem prawnym, którego rozważane zmiany były w tym kontekście szczególnie istotne jest rozporządzenie nr 1169/20112. Przewidywane nowelizację miałyby obejmować m.in. ujednolicenie systemów znakowania wartością odżywczą z przodu opakowaniu (tzw. „front-of-pack nutrition labelling” - FOPNL), opracowanie profili żywieniowych (co w konsekwencji wpłynie na stosowanie oświadczeń zdrowotnych i żywieniowych) oraz możliwość rozszerzenia znakowania krajem pochodzenia na inne produkty (np. mleko, ziemniaki, produkty pozyskane z pomidorów). W zakresie analizy zmian uwzględniona została także ocena przepisów unijnych ustalających zasady oznaczania daty minimalnej trwałości i terminu przydatności do spożycia. Prowadzone badania wskazały bowiem, że konsumenci UE mylą oba wspomniane oznaczenia, co w konsekwencji prowadzi do wysokiego stopnia marnowania żywności.

Co istotne, wstępna ocena skutków ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi wiążącego stanowiska Komisji. Tym samym, jeszcze nierozstrzygnięta pozostaje decyzja, czy inicjatywa będzie kontynuowana i w jakiej formie. Trzeba wziąć pod uwagę, że wszystkie elementy inicjatywy opisane w dokumencie mogą wciąż ulec zmianie.

Zapraszamy do śledzenia strony Centrum Prawa Żywnościowego, gdzie na bieżąco informujemy o istotnych nowościach regulacyjnych dotyczących środków spożywczych i ich znakowania. Zapraszamy również do kontaktu, jeżeli mają Państwo pytania dotyczące wprowadzania żywności do obrotu – pomożemy rozwiać pojawiające się wątpliwości!

 

1 https://ec.europa.eu/info/law/better-regulation/have-your-say/initiatives/12748-Setting-of-nutrient-profiles-

2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, str. 18—63 ze zm.).

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

15.01.2021Czy aloes i rabarbar będą zakazane? Trwają prace nad zmianą załącznika III do rozporządzenia nr 1925/2006

14 stycznia 2021 r. odbyła się wymiana poglądów i rozmowa w Parlamencie Europejskim1 dotycząca planowanej zmiany załącznika III rozporządzenia nr 1925/20062 Przedmiotowe zmiany obejmują regulację szczególnie istotną w przypadku żywności prozdrowotnej, w tym suplementów diety, których składnikiem często są wskazane w projekcie preparaty roślinne. Omawiany dokument został udostępniony już 4 marca 2020 r.3 i od tego momentu wzbudzał w branży wiele emocji. Przewiduje on uzupełnienie listy „substancji, których stosowanie w żywności jest zakazane, ograniczone lub podlega kontroli przez wspólnotę” wskazanej w w/w rozporządzeniu, a dokładniej:

  • dodanie do katalogu substancji zakazanych: aloeso-emodyny i wszystkich ekstraktów, w których ta substancja jest obecna, emodyna i wszystkich ekstraktów, w których ta substancja jest obecna, ekstraktów z liści rośliny gatunku Aloes zawierających pochodne hydroksyantracenu, dantron i wszystkich ekstraktów, w których ta substancja jest obecna;
  • wskazanie dodatkowych substancji, które mają podlegać kontroli przez Wspólnotę: ekstrakty z korzenia, kłącza Rheum palmatum L., Rheum officinale Baillon i ich hybryd zawierające pochodne hydroksyantracenu, ekstrakty z liścia, owoców Cassia senna L. zawierające pochodne hydroksyantracenu oraz ekstrakty z kory Rhamnus frangula L., Rhamnus purshiana DC. zawierające pochodne hydroksyantracenu.

Podczas dyskusji podkreślono, że nadrzędnym celem propozycji Komisji jest zapewnienie ochrony zdrowia. Impulsem do analizowanego projektu była bowiem opinia EFSA z 2018 r.4 zgodnie z którą pochodne hydroksyantracenu (HAD) w żywności wykazują działanie rakotwórcze i genotoksyczne. Wspomniano również, że przed przystąpieniem do prac nad zmianą rozporządzenia zweryfikowano techniczną możliwość usunięcia z środków spożywczych związków HAD tak, aby wciąż utrzymać możliwość stosowania wskazanych roślin z wyłączeniem substancji uznawanych za niebezpieczne.

Podczas wymiany zdań sprzeciw do planowanego projektu zmiany rozporządzenia nr 1925/2006 zgłosił poseł Sergio Berlato wskazując, że obecnie istnieją dowody naukowe przemawiające za brakiem negatywnego skutku objętych rozporządzeniem substancji roślinnych. Inni mówcy również podnosili ten argument.

Warto zaznaczyć, że analizowana zmiana rozporządzenia nr 1925/2006 jest realizowana w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, zgodnie z art. 5a decyzji Rady z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji utrzymanym w mocy art. 12 rozporządzenia nr 182/20115 Zgodnie z tą procedurą po zatwierdzeniu projektu przez Komisję UE, a dokładniej jej Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, jeżeli środki przewidziane przez Komisję są zgodne z opinią komitetu, Komisja niezwłocznie przedkłada projekt środków Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do kontroli. Parlament Europejski lub Rada mogą sprzeciwić się przyjęciu danego projektu przez Komisję i jako uzasadnienie swojego sprzeciwu wskazać, że projekt środków przedłożony przez Komisję wykracza poza uprawnienia wykonawcze przewidziane w akcie podstawowym, że projekt ten nie odpowiada celowi lub treści aktu podstawowego albo narusza zasadę pomocniczości lub zasadę proporcjonalności. Komisja środków tych nie przyjmuje, jeżeli w terminie trzech miesięcy od otrzymania danego projektu Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec projektu. W takim przypadku Komisja może przedłożyć komitetowi zmieniony projekt środków lub przedstawić wniosek legislacyjny na podstawie Traktatu. Natomiast, jeżeli w momencie upływu tego terminu Parlament Europejski lub Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec projektu środków, Komisja środki te przyjmuje.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że głosowanie w Parlamencie nad sprzeciwem do projektu zmiany jest planowane jeszcze w styczniu 2021 r. Do tego momentu głosujący mają czas, aby po wysłuchaniu argumentów podniesionych podczas dyskusji objąć stanowisko względem proponowanych zmian załącznika III rozporządzenia nr 1925/2006.

Zapraszamy do śledzenia strony Centrum Prawa Żywnościowego, gdzie na bieżąco informujemy o istotnych nowościach regulacyjnych dotyczących składników roślinnych w żywności. Zapraszamy również do kontaktu, jeżeli mają Państwo pytania dotyczące wprowadzania do obrotu produktów spożywczych zawierających zioła i rośliny – pomożemy rozwiać pojawiające się wątpliwości!

  1
https://multimedia.europarl.europa.eu/
Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

13.01.2021Kto wprowadza produkt do obrotu – dostawca czy podmiot żywienia zbiorowego?

W wyroku z dnia 2 października 2020 r., o sygn. akt II GSK 227/18 Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał sprawę dotyczącą wprowadzania do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych. Skarżącemu zarzucono liczne naruszenia przepisów prawa żywnościowego i na tej podstawie nałożona została na niego kara pieniężna.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Organu wskazując, że zajmuje się on jedynie dostarczaniem wytworzonych przez siebie produktów do zakładów karnych, jednostek wojskowych i innych zakładów zbiorowego żywienia, a więc jest związany warunkami zamówienia publicznego. Jako podmiot wprowadzający produkty żywnościowe do zawężonego kręgu podmiotów, a nie na otwarty rynek, tj. do nieokreślonego kręgu konsumentów nie narusza natomiast praw konsumenta. Zdaniem Skarżącego zawarcie umowy ze zleceniodawcą przetargu publicznego zwalnia go z odpowiedzialności za oznakowanie produktu, gdyż nie ma on wpływu na jego znakowanie.

W toku postępowania NSA rozważył czy spełnione zostały przesłanki „wprowadzania do obrotu” zakwestionowanych produktów przez Skarżącego i uznał, że oferowanie ich do zawężonego kręgu podmiotów mieści się w granicach definicji tego pojęcia. Nie można więc zgodzić się z twierdzeniem Skarżącego, iż nie wprowadzał on do obrotu towarów zafałszowanych, a decyzje Organu zostały skierowane do podmiotu niebędącego stroną postępowania.

Dodatkowo, NSA podkreślił, że „definicja wprowadzenia do obrotu nie przewiduje rozróżnienia na wprowadzenie do obrotu konsumenckiego, tj. oferowania produktów niezidentyfikowanemu, nieograniczonemu kręgowi odbiorców (konsumentów), od wprowadzenia oferowanych produktów ograniczonemu rodzajowo bądź podmiotowo kręgowi odbiorców. Z punktu widzenia definicji wprowadzenia do obrotu istotne jest bowiem jedynie dokonanie określonych w tej definicji czynności takich jak dystrybucja czy sprzedaż artykułów rolno-spożywczych. Wprowadzenie takiego rozróżnienia w drodze interpretacji obowiązujących przepisów nie daje się pogodzić z celem prawa żywnościowego, którym zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 jest ochrona interesów konsumenta, tj. ostatecznego konsumenta środka spożywczego, który nie wykorzystuje żywności w ramach działalności przedsiębiorstwa spożywczego (art. 3 pkt 18 rozporządzenia (WE) 178/2002). Rozróżnienie takie i w konsekwencji wyłączenie spod reżimu prawa żywnościowego producentów oferujących swoje wyroby na rynku "zamkniętym" spowodowałoby, że część konsumentów, tj. w rozpoznawanej sprawie osób osadzonych w zakładach karnych, żołnierzy, czy pensjonariuszy korzystających z usług uzdrowiskowych, nie otrzymywałaby informacji o oferowanych im produktach, w tym o możliwych występujących alergenach, i pozbawiona byłaby możliwości w pełni świadomego decydowania o skorzystaniu z oferowanych wyrobów.

NSA odniósł się także do kwestii zakresu pojęcia konsumenta na gruncie prawa żywnościowego i wskazał, że jest ono szersze niż wynika to z ogólnych regulacji Kodeksu cywilnego oraz zaznaczył, że: „za konsumenta (finalnego) będącego beneficjentem regulacji prawa żywnościowego uznać należy również osoby korzystające z leczenia uzdrowiskowego czy osadzonych w zakładach karnych.”

Cały wyrok można przeczytać TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

08.01.2021Zmiana specyfikacji „Ribeira Sacra”, wina o chronionej nazwie pochodzenia

W grudniu 2020 roku ukazała się publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33.

Zmiana ta dotyczy specyfikacji wina czerwonego "Ribeira Sacra", a dokładnie skreślenia ostatniego akapitu w pkt 3 specyfikacji produktu dotyczącego szczególnych praktyk enologicznych, zgodnie z którymi maksymalnie 15 % wina rocznikowego z danego roku może składać się z wina z poprzedniego rocznika lub - w przypadku szczególnie nietypowych lat - poprzednich dwóch roczników.

Zmianę tę uzasadnia się tym, iż ww. zasada umieszczona w skreślonym akapicie była bardziej restrykcyjna od ogólnych przepisów branżowych: jedynym warunkiem przewidzianym w art. 49 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 w odniesieniu do etykietowania win oznaczonych rocznikiem jest obowiązek zebrania co najmniej 85 % winogron użytych do zrobienia tego wina w danym roku, a pozostałe 15 % może pochodzić z jakiegokolwiek rocznika, bez ograniczeń dotyczących lat.

Kolejnym argumentem idącym za zastosowaną zmianą jest fakt, iż wina charakteryzują się właściwościami sprawiającymi, iż nadają się do spożycia nawet po upływie kilku lat od daty ich produkcji. W niektórych przypadkach butelkowanie wina po jego ustabilizowaniu odbywa się dopiero po roku przechowywania go w kadzi. Dodatkowo, pandemia COVID-19 miała znaczny wpływ na przemysł winiarski, co było spowodowane trudnościami związanymi z eksportem oraz ograniczeniami działalności sektora hotelarsko-restauracyjnego, odpowiadającego za znaczny odsetek sprzedaży win opatrzonych tą nazwą pochodzenia. W związku z tym, niniejsza zmiana ma na celu również poprawę sprzedaży win, biorąc pod uwagę, iż w przyszłości mogą wystąpić kolejne kryzysy zdrowotne.

Pełną treść publikacji dotyczącej powyższej zmiany możemy znaleźć TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

18.12.2020Nowy Eurobarometr: Przygotowywanie żywności na przyszłość - oczekiwania obywateli

Znajdująca się w sercu Europejskiego Zielonego Ładu strategia „Od pola do stołu” ma na celu m.in. stworzenie zdrowego i przyjaznego dla środowiska systemu żywnościowego w UE. Ww. strategia zajmuje centralne miejsce w programie Komisji dotyczącym osiągnięcia Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ („SDGs”), oraz jest postrzegana jako szansa na poprawę stylu życia, zdrowia i środowiska, ułatwiając tym samym obywatelom UE wybór zdrowej i zrównoważonej diety.

Jak wynika z ostatniego badania Eurobarometru zatytułowanego: „Przygotowywanie naszej żywności na przyszłość - oczekiwania obywateli” („Making our food fit for the future – Citizens’ expectations”), około dwie trzecie badanych Europejczyków twierdzi, iż w znacznym stopniu spożywają oni zdrowe i zrównoważone posiłki, jednak przystępność cenowa żywności stanowi czynnik, który pomógłby respondentom w przyjęciu jeszcze zdrowszej i bardziej zrównoważonej diety. Ponadto, wedle badanych, producenci żywności są postrzegani jako kluczowe podmioty odgrywające rolę w tworzeniu zrównoważonego systemu żywnościowego.

Zgodnie z badaniem, nie wszyscy Europejczycy są przekonani o udziale konsumentów w poprawie zrównoważonego rozwoju. Zdaniem respondentów, głównymi czynnikami wpływającymi na decyzje odnośnie wyboru kupowanej żywności są: smak, bezpieczeństwo żywności oraz jej koszt. Niemal wszyscy badani wezwaliby podmioty sektora publicznego i prywatnego do podjęcia działań mających na celu poprawę dostępu do zrównoważonej żywności oraz wprowadzenia rozwiązań mających na celu wprowadzenie obowiązku umieszczenia informacji odnośnie zrównoważonej żywności na etykietach środków spożywczych.

Wyniki ankiety Eurobarometru zostaną wykorzystane w działaniach UE mających na celu zwiększenie zrównoważonego charakteru systemu żywnościowego UE w ramach strategii „Od pola do stołu”. Dane z tego Eurobarometru były tematem prezentacji na temat postaw i poglądów konsumentów na temat zrównoważonych systemów żywnościowych na konferencji „Od pola do stołu” w dniu 16 października 2020 r.

Z pełną treścią badania można zapoznać się TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

15.12.2020Nieprawidłowa nazwa produktu – wyrok WSA

WSA w Olsztynie oddalił skargę na zalecenia pokontrolne WIJHARS stwierdzające nieprawidłowości w zakresie znakowania środków spożywczych. Zarzucono w nich m.in. niewłaściwe wskazanie podmiotu odpowiedzialnego, za małą wielkość czcionki czy zawyżoną zawartość chlorków. Istotnym zarzutem zawartym w zaleceniach było niewłaściwe skonstruowanie nazwy produktów. W odniesieniu do jednego z nich podniesiono, że „w zastosowanej nazwie użyto opisu buraczki czerwone sugerującego, że jest to produkt jednoskładnikowy składający się jedynie z buraczków, podczas gdy składa się on jeszcze z innych składników warzywnych tj. cebuli.”. Drugi produkt został zakwestionowany z uwagi na fakt, że „w zastosowanej nazwie użyto opisu ogórkowa sugerującego, iż jest to surówka składająca się wyłącznie z jednego składnika - ogórka świeżego, podczas, gdy składa się ona jeszcze z innych składników warzywnych tj. kapusty białej, papryki konserwowej, cebuli i ogórków kiszonych, a nie świeżych ogórków.

Organ uznał, że nazwy produktów nie są wystarczające, aby umożliwić konsumentowi poznanie rzeczywistego charakteru środka spożywczego i odróżnienie go od innych produktów, z którymi może zostać pomylony. Strona w skardze powołała się na model przeciętnego konsumenta wskazując, że całość oznakowania (w tym wykaz składników) wyraźnie informuje o rzeczywistym składzie produktów. Dodatkowo, podniosła, że zakwestionowane nazwy odnoszą się do głównych składników poszczególnych produktów i nie można wymagać, aby „nazwy opisowe produktów wskazywały na ich całkowity skład, a wręcz jest to niewskazane, ponieważ wyszczególnienie w nazwie innych składników np. cebuli mogłoby z kolei sugerować, że jest ona również komponentem wyróżniającym się wysoką zawartością z danym produkcie spożywczym, co w przypadku nazw produktów kwestionowanych przez Wojewódzkiego Inspektora nie ma miejsca.”

WSA poparł stanowisko WIJHARS i uznał, że „oznakowanie środka spożywczego, w tym jego nazwa, jako zasadniczy element tego oznakowania, nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w tym w szczególności co do składu, to za prawidłowe należy uznać - wbrew zarzutom skargi - zastrzeżenia wskazane w zaskarżonych zaleceniach pokontrolnych.” Sąd uznał także, że podanie wykazu składników nie jest wystarczające, aby konsument został właściwie poinformowany o przedmiotowych przetworach warzywnych, a nieprawidłowości w oznaczeniu zakwestionowanych produktów, tj. nazwa i zastosowana grafika odbiegają od składników rzeczywiście użytych do ich wytworzenia, co może wprowadzać potencjalnych klientów w błąd. WSA wskazał także, że: „Nazwy tych produktów w kontekście ich oznaczenia (zilustrowania) na etykietach tworzą bowiem - co najmniej - mylne wyobrażenie o nich. W sytuacji zaś, gdy nazwy produktów stanowią pierwszy i wiodący element informacji o produktach, za oczywiste uznać należy to, że nie pozostają one bez wpływu na możliwość podjęcia przez przeciętnego konsumenta w pełni racjonalnej decyzji o ich zakupie.”

Wyrok ten pokazuje jak ważna jest prawidłowa, odpowiadająca rzeczywistości i oddająca charakter produktu nazwa środka spożywczego. Zarówno z perspektywy konieczności dokładnego poinformowania konsumenta o cechach produktu, jak i ryzyka związanego z zakwestionowaniem przez organy kontroli nazwa musi być w pełni spójna z danym produktem. Konkludując wyrok, WSA podkreślił, że: „restrykcyjne wymogi dotyczące oznakowania produktów spożywczych formułowane są z uwagi na ochronę konsumenta jako słabszej strony obrotu, stąd też wszelkie wątpliwości co do prawidłowości oznaczenia składu produktu powinny być interpretowane mając na uwadze realizację tej ochrony. Zamieszczenie rzetelnych informacji na opakowaniu artykułów rolno– spożywczych stanowi bowiem niewątpliwie podstawę świadomego wyboru danego (konkretnego) produktu spośród wielu innych, a podobnych znajdujących się na rynku przez przeciętnego konsumenta, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.”

Wyrok znaleźć można TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK