PL EN RU    E-BIULETYN ZALOGUJ SIĘ
Centrum Prawa Żywnościowego - logotyp
Menu

Aktualności z dziedziny prawa żywnościowego

16.06.2021Odpowiedź EFSA ws. rejestru oświadczeń botanicznych

Korzystanie z platformy Open EFSA, która częściowo zastąpiła znany poprzednio „Register of Questions” budzi wiele praktycznych zastrzeżeń. Centrum Prawa Żywnościowego zwróciło się zatem do EFSA z wnioskiem o omówienie funkcjonalności nowego systemu pozwalającego na wyszukanie oświadczeń zdrowotnych znajdujących się na „liście pending”.

W odpowiedzi EFSA wyjaśniła, że znany poprzednio „Register of Questions” został usunięty. Obecnie wszelkich informacji o pracach naukowych Urzędu należy szukać na nowej stronie OpenEFSA. W przypadku oświadczeń zdrowotnych aktualne dane zostały zebrane w zakładce „Questions”, gdzie wybierając właściwy filtr należy odszukać interesujące nas hasło. Trzeba jednak pamiętać, że informacje o pytaniach, które wpłynęły do EFSA po dacie migracji do OpenEFSA, należy pobrać z raportów dostępnych odrębnie on-line.

Jeżeli mają Państwo wątpliwości dotyczące stosowania oświadczeń botanicznych, zachęcamy do kontaktu z Centrum Prawa Żywnościowego!

 

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

16.06.2021Określenie „terapeutyczny” w oznakowaniu środków spożywczych

Określeniem, jakie zostało zamieszczone w opisie jednego z produktów żywnościowych, jest hasło „terapeutyczny”. Możliwość stosowania tego zapisu oceniono w wyroku WSA w Warszawie z dnia 16 marca 2021 r., o sygnaturze akt VII SA/Wa 2223/20. Wyrok ten utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego, która stwierdzała m.in. nieprawidłowość określenia „terapeutyczny” w stosunku do żywności. W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał, że„Według "Wielkiego słownika języka polskiego" PWN, "terapeutyczny" oznacza "leczniczy", "spełniający taką samą rolę jak terapia". Użyte więc w prezentacji Produktu określenie "terapeutyczny" stanowiło oczywiste przypisanie środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi, co jest niedozwolone prawnie”.

WSA podkreślił także, że celem znakowania (w tym prezentacji i reklamy środka spożywczego) jest m.in. dokładne określenie charakteru i właściwości produktu, co umożliwi konsumentom dokonanie świadomego wyboru. Co istotne, stosowanie nieautoryzowanych oświadczeń o charakterze medycznym i wskazywanie właściwości terapeutycznych, które są charakterystyczne dla produktów leczniczych (a nie żywności) stanowi, zdaniem WSA, uchybienie należące do jednych z cięższych przewinień prawa żywnościowego.

Z całym wyrokiem można zapoznać się TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

11.06.2021Rząd przyjął projekt ustawy o wyrobach winiarskich

Rada Ministrów przyjęła projekt nowej ustawy o wyrobach winiarskich. Projekt dostosowuje polskie prawo do nowych przepisów dotyczących wspólnej organizacji rynku wina wprowadzonych w Unii Europejskiej i ma przyczynić się do większej przejrzystości przepisów związanych z wyrobem wyrobów objętych rynkiem wina oraz usprawnić kontrolę producentów wina.

Założenia projektowanych przepisów obejmują m.in.:

  • ujednolicenie przepisów dotyczących wymogów produkcyjnych i znakowania fermentowanych napojów winiarskich;
  • ujednolicenie zasad wpisu do rejestru przedsiębiorców wyrobów winiarskich (prowadzeniem rejestru ma zająć się zgodnie z projektem Dyrektor Generalny KOWR);
  • utworzenie systemu elektronicznego obiegu dokumentów pomiędzy instytucjami kontrolnymi w ramach sektora wina;
  • uproszczenie systemu certyfikacji wina odmianowego i wina rocznikowego (brak konieczności umieszczania numeru identyfikacyjnego dla wina odmianowego lub wina rocznikowego na etykietach);
  • podniesienie wymagań jakościowych dla niektórych kategorii fermentowanych napojów winiarskich;
  • zlikwidowanie obowiązku posiadania planu obiektów budowlanych na potrzeby dokonania wpisu do rejestru oraz brak konieczności posiadania zbiorników do magazynowania i przechowywania wyrobów winiarskich o określonych minimalnych dozwolonych pojemnościach.

Projekt ma przyczynić się także do zwiększenia konkurencyjność drobnych producentów wyrabiających cydr, cydr jakościowy, cydr lodowy, perry, perry jakościowe, perry lodowe, wina owocowe jakościowe oraz miód pitny jakościowy - z surowców wyrabianych głównie we własnym gospodarstwie, m.in. poprzez:

  • zwiększenie maksymalnej wielkości produkcji wysokojakościowych fermentowanych napojów winiarskich przez drobnych producentów wina z 10 000 l/rok do 100 000 l/rok;
  • umożliwienie produkcji takich napojów proporcjonalnie do wielkości posiadanych hektarów sadów lub ilości pni pszczelich;
  • umożliwienie zakupu, do 50 proc. wagowo, surowców do wyrobu takich napojów z województwie, w którym jest prowadzony wyrób tych napojów;
  • umożliwienie wyrobu takich napojów poza składem podatkowym;
  • zwolnienie z obowiązku zatwierdzania zakładów pod względem sanitarnym.

Ustawa ma wejść w życie po 60 dniach od jej ogłoszenia.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

01.06.2021Ochratoksyna w żywności – czy to zawsze skutkuje wycofaniem?

Ochratoksyna A (zwana również w skrócie „OTA”) to mykotoksyna. Oddziałuje ona na zdrowie m.in. poprzez toksyczność i działanie rakotwórcze względem nerek oraz bezpośrednie uszkodzenie DNA. Ze względu na niebezpieczne działanie tej substancji rozporządzenie nr 1881/2006 przewiduje najwyższe dopuszczalne limity zanieczyszczenia OTA w konkretnych produktach spożywczych. Nie oznacza to natomiast, że organy urzędowej kontroli żywności nie są uprawnione do pobierania próbek innych jak wymienione produktów w celu zbadania zawartości ochratoksyny A. Co jednak, jeśli zanieczyszczenie OTA pojawi się w rodzaju żywności niewskazanym wprost rozporządzeniem nr 1881/20061 np. w suszonych figach?

W powyższym przypadku wyniki badań należy oceniać w oparciu o ocenę ryzyka. Można w tym celu skorzystać z informacji publikowanych w portalu RASFF. Koniecznie należy również uwzględnić poziom uznawany przez organy za „niebezpieczny” w oparciu o aktualną wiedzę naukową.

Jak wynika z ogólnej zasady prawa żywnościowego wyrażonej art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 178/20022Żaden niebezpieczny środek spożywczy nie może być wprowadzany na rynek.”. Zatem w razie stwierdzenia, że ustalony poziom OTA przekracza limit uznany za bezpieczny wprowadzanie go na rynek jest niegodne z prawem i będzie stanowić podstawę zobowiązania do jego wycofania z obrotu.

Jeżeli w Państwa praktyce rynkowej pojawiają się podobne wątpliwości zapraszamy do kontaktu z Centrum Prawa Żywnościowego. Pomożemy w ocenie konkretnej sytuacji i doradzimy jak w najlepszy możliwy sposób zarządzić zaistniałą sytuacją.

  1 Rozporządzenie Komisji nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. (Dz.U.UE.L.2006.364.5 ze zm.).

ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych

2 Rozporządzenie nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U.UE.L.2002.31.1 ze zm.).

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

28.05.2021Kiedy ilość netto produktu spożywczego powinno się deklarować w jednostkach masy, a kiedy w jednostkach objętości?

W rozporządzeniu nr 1169/2011 możemy znaleźć ogólną informację wskazującą na to, iż ilość netto danego środka spożywczego powinna być wyrażana w jednostkach objętości w przypadku produktów płynnych, natomiast w jednostkach masy w przypadku produktów stałych.

Niemniej jednak, w kontekście analizowanego przepisu problemów może przysparzać praktyczne rozróżnienie na środki spożywcze posiadające strukturę płynną oraz takie, które nie posiadają tej właściwości. Wskazane rozróżnienie powinno być dokonywane przez pryzmat konkretnego przykładu, a nie ogólnych kategorii produktów - bowiem produkty te mogą różnić się między sobą konsystencją. Dla przykładu jeden z sosów pomidorowych może charakteryzować się płynną konsystencją, a inny już bardziej gęstą, półpłynną.  

Pomocnym w rozstrzygnięciu tej kwestii jest Rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących oznakowania towarów paczkowanych, gdzie znajdujemy doprecyzowanie, iż jednostki masy powinno się stosować nie tylko w przypadku produktów stałych, ale również w przypadku produktów o konsystencji półpłynnej, mazistej, stanowiącej mieszaninę stałej i płynnej lub stanowiącej część stałą z mieszaniny stałej i płynnej.

Co więcej, ww. rozporządzenie określa również możliwość wyrażania ilości netto w jednostkach, które są stosowane powszechnie w praktyce handlowej dla danych towarów paczkowanych – wtedy ilość netto produktu stałego może być wyrażona w jednostkach objętości, a płynnego w jednostkach masy. Dla przykładu, olej kokosowy często sprzedawany jest w postaci stałej, a mimo to oznaczenie jego ilości netto bywa wyrażane w jednostkach objętości, z uwagi na fakt, iż w wyniku wysokiej temperatury zmienia swoją konsystencję na płynną.

W kontekście analizowanego tematu, warto również sięgnąć do Rozporządzenia MRiRW w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych, gdzie znajdziemy informację w przypadku jakich konkretnie produktów ilość netto będzie mogła być wyrażona w jednostkach objętości lub w jednostkach masy.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

27.05.2021„Cukier” jako składnik na etykiecie

Zgodnie z pkt. 11 części B załącznika VII  do rozporządzenia nr 1169/2011 jako nazwa kategorii składników „cukier” mogą być oznakowane wszystkie rodzaje sacharozy. Ustawodawca Unijny jednak ani w samym rozporządzeniu nr 1169/2011, ani w różnego rodzaju wytycznych publikowanych przez Komisję nie określił, co dokładnie należy rozumieć pod pojęciem „wszystkie rodzaje sacharozy”.

W doktrynie podkreśla się, iż pod określeniem „wszystkie rodzaje sacharozy” rozumieć należy przede wszystkim rodzaje cukru pochodzącego z buraków i trzciny cukrowej, które mają postać sacharozy/są sacharozą jako taką, niezależnie od ich postaci fizycznej (kryształki, płyn etc.) (tak: M. Hagenmeyer, Food Information Regulation, Berlin 2012 r., s. 200). Przykładowo w oparciu o definicje określone w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej niektórych półproduktów i produktów przemysłu cukrowniczego (Dz. U. z 2004 r. Nr 5, poz. 36) takimi cukrami będą m.in. cukier przemysłowy, cukier biały, cukier rafinowany czy też płynny cukier.

Powstaje pytanie, co z kolei ze składnikami takimi jak płynny cukier inwertowany oraz syrop cukru inwertowanego, które oprócz sacharozy zawierają cukier inwertowany, będący mieszaniną glukozy i fruktozy w stosunku 1:1 (zawartość cukru inwertowanego w płynnym cukrze inwertowanym wynosi 3-50 %, natomiast w syropie cukru inwertowanego – powyżej 50 %). Czy te rodzaje produktów przemysłu cukrowniczego mogą być deklarowane na etykiecie pod nazwą „cukier”?

A jeśli nie, to pod jaką nazwą powinny być zamieszczane w wykazie składników produktu?

Czy ma znaczenie, że syrop cukru inwertowanego/płynny cukier inwertowany jest wnoszony do produktu z innym składnikiem złożonym?

My znamy odpowiedzi na te pytania i chętnie Ci pomożemy – skontaktuj się z nami, jeśli masz wątpliwości, czy właściwie deklarujesz składniki w wykazie.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

25.05.2021Rozporządzenie stosowania nowego rozporządzenia dot. napojów spirytusowych

Od dzisiaj – 25 maja 2021 r. – w całej Unii Europejskiej zacznie być stosowane nowe rozporządzenie nr 2019/787 dotyczące napojów spirytusowych. Nowe przepisy nie tylko regulują napoje spirytusowe, ale również mają zastosowanie dla wszystkich rodzajów żywności, które w etykietowaniu posługują się nazwami tych napojów.

Od 2 lat Centrum Prawa Żywnościowego pomaga przedsiębiorcom przygotować się do nowego rozporządzenia nr 2019/787. Jeśli Twoja firma jeszcze tego nie zrobiła lub masz jakiś konkretny problem, to zapraszamy do współpracy.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

13.05.2021Zabezpieczenie produktu nie zawsze dozwolone

Zabezpieczenie artykułu rolno-spożywczego przez odpowiednie organy w toku kontroli jest uprawnieniem, które wynika z art. 26 i art. 27 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Zgodnie z treścią ww. regulacji środki spożywcze mogą podlegać zabezpieczeniu, jeśli mają związek z prowadzoną kontrolą. Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod nadzór kierownikowi lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem wprowadzenia tych artykułów do obrotu.

Niemniej jednak pamiętać należy, że instytucja zabezpieczenia nie ma charakteru definitywnego, a jedynie przejściowy, a jej celem jest zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania. Zbyt długi czas trwania zabezpieczenia, niewspółmierny do stanu faktycznego sprawy należy więc uznać za nadużycie prawa.

Podobnie wypowiedział się WSA w Warszawie z wyroku z dnia 22 grudnia 2020 r. (VI SA/Wa 1944/20), w którym stwierdził, że zabezpieczenia dokonuje się „w celu zagwarantowania należytego biegu procesu, udzielenia określonym dobrom prawnym ochrony tymczasowej, zanim uprawniony do tego organ bądź sąd wyda stosowne orzeczenie.". Dodatkowo, zgodnie z treścią ww. wyroku „zabezpieczenie nie polega na załatwieniu sprawy, lecz na uniemożliwieniu swobodnym dysponowaniu przez jednostkę należących do niej przedmiotów. Nie jest więc ono samoistne, nie służy "samemu sobie", lecz posiada charakter akcesoryjny względem postępowania administracyjnego, prowadzonego w związku z kontrolą, podczas której dokonano zabezpieczenia.".

Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym sprawy, której dotyczył powyższy wyrok, produkty podlegały zabezpieczeniu prawie przez rok. W tym czasie organy nie podjęły działań w celu jej zakończenia.

Oceniając zasadność zabezpieczenia środków spożywczych należy pamiętać także o art. 26 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, który stanowi, że zabezpieczenia nie stosuje się w przypadku artykułów rolno-spożywczych ulegających szybkim zmianom biochemicznym. We wskazanym wyżej wyroku WSA uznał, że zbliżający się upływ terminu przydatności produktu do spożycia uzasadnia zastosowanie art. 26 ust. 2 i stanowi przeszkodę w dalszym stosowaniu zabezpieczenia. WSA uchylił więc decyzję GIJHARS odmawiającą udzielenia zgody na zdjęcie zabezpieczenia środków spożywczych.

W toku kontroli warto pamiętać, że zabezpieczenie produktów musi spełniać określone warunki, a organy nie mogą stosować go dowolnie i nadużywać swojego uprawnienia.

 Z całym wyrokiem można zapoznać się TUTAJ.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

10.05.2021Komisja Europejska – Kodeks postępowania odpowiedzialnego biznesu i praktyk marketingowych

W ramach strony internetowej Komisji Europejskiej powstała zakładka dotycząca Kodeksu postępowania odpowiedzialnego biznesu i praktyk marketingowych, który jest jednym z pierwszych elementów strategii „od pola do stołu” oraz integralną częścią planu działania ww. strategii.  

W ramach Kodeksu mają zostać określone działania, do podjęcia których mogą zobowiązać się podmioty funkcjonujące na każdym z etapów łańcucha żywnościowego, np. przetwórcy żywności, podmioty świadczące usługi gastronomiczne i detaliści.

Zgodnie z informacją znajdującą się na stronie Komisji Europejskiej, działania określone w Kodeksie, mogą być wdrażane przez zainteresowane podmioty w ramach własnych systemów operacyjnych, ale też zachęcać do podjęcia współpracy z partnerami z branży i innymi interesariuszami całego systemu żywnościowego (takimi jak rolnicy i konsumenci).

Kodeks postępowania odpowiedzialnego biznesu i praktyk marketingowych będzie uwzględniał ponadto dobrowolne zobowiązanie się do monitorowania podjętych działań i ocenienia ich skuteczności. W przypadku braku zadowalających rezultatów, Komisja Europejska ma rozważyć podjęcie określonych kroków legislacyjnych.

Proces tworzenia Kodeksu rozpoczął się w grudniu 2020 r. Ukończenie prac nad Kodeksem, zwieńczone jego podpisaniem  przez interesariuszy, planowane jest na czerwiec 2021 roku.

Więcej informacji można uzyskać TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

19.04.2021Zakaz stosowania różnych marż zysku niezgodny z prawem UE

Komisja Europejska złożyła do Trybunału Sprawiedliwości skargę, w której zarzuciła że § 3 ust. 2 lit. u) węgierskiej ustawy nr XCV uchybia zobowiązaniom ciążącym na państwach członkowskich UE na mocy art. 34 TFUE1 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych2.

§ 3 ust. 2 lit. u) ustawy nr XCV, stanowi, że:

Za nieuczciwą praktykę handlową uznaje się: [...]

u) każde dyskryminujące ustalenie, na podstawie kraju pochodzenia produktów, ceny, po której produkty o identycznym składzie i właściwościach organoleptycznych są sprzedawane konsumentowi końcowemu.”

Zdaniem KE przepis ten jest niezgodny z zasadami konkurencji obowiązującymi na wszystkich etapach łańcucha dostaw żywności. Na potwierdzenie swojego stanowiska KE wskazuje, że zakwestionowany przepis przewiduje, że ceny sprzedaży detalicznej produktów rolnych i spożywczych pochodzących z danego kraju powinny obejmować taką samą marżę zysku, jaką stosuje się do identycznych produktów pochodzących z innego kraju. Środek ten zakazuje więc ustalania różnych marż dla identycznych produktów pochodzących z różnych państw.

Komisja zaznacza także, że „swobodne ustalanie cen sprzedaży na podstawie wolnej gry konkurencyjnej jest elementem rozporządzenia nr 1308/2013 i stanowi wyraz zasady swobodnego przepływu towarów w warunkach skutecznej konkurencji.” oraz „każda wspólna organizacja rynku opiera się na zasadzie otwartego rynku, do którego każdy producent ma swobodny dostęp w warunkach skutecznej konkurencji.” W tym zakresie, zdaniem Komisji, zakaz określenia różnych marży zysku uniemożliwia wejście na dany rynek krajowy za pomocą atrakcyjnych cen sprzedaży detalicznej.

W odpowiedzi na zarzuty KE, Węgry wskazały, że wprowadzenie przedmiotowej regulacji ma na celu zapewnienie równych warunków konkurencji dla krajowych produktów rolnych i spożywczych oraz tych pochodzących z innych państw członkowskich, a także ochronę dostawców przed sprzedawcami detalicznymi, którzy „nadużywając swej większej siły negocjacyjnej, wprowadzają w życie praktyki naruszające uczciwą konkurencję na danym rynku, które nie mogą jednak zostać ukarane przez prawo konkurencji.

Po rozpatrzeniu sprawy Trybunał przychylił się do stanowiska Komisji i stwierdził, że zakaz stosowania różnych marż zysku w odniesieniu do sprzedaży detalicznej identycznych produktów pochodzących z różnych państw członkowskich ogranicza swobodę ustalania detalicznych cen tych produktów i „ingeruje w możliwość czerpania korzyści z niższych cen zakupu niektórych produktów rolnych i spożywczych identycznych z innymi produktami albo zrekompensowania poprzez zastosowanie niższych marż zysku niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej wynikającej z wyższych cen zakupu tych produktów.”

W konsekwencji w wyroku z dnia 11 marca 2021 r. (sprawa C-400/19) Trybunał stwierdził, że § 3 ust. 2 lit. u) ustawy nr XCV może naruszać rozporządzenie nr 1308/2013. Wyrok ten może mieć znaczenie w sytuacji, gdy inne kraje będą chciały wprowadził podobne regulacje na swoim terenie. 

 

Z całym wyrokiem można zapoznać się pod linkiem: https://sip.lex.pl/#/jurisprudence/523238861/1?directHit=true&directHitQuery=C-400~2F19

 

1. Traktat USTANAWIAJĄCY EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĘ GOSPODARCZĄ (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2 ze zm.);

2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 347, str. 671 ze zm.).

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

14.04.2021Oświadczenie żywieniowe na suplemencie diety a tabela wartości odżywczych?

Jak wynika wprost z art. 7 rozporządzenia nr 1924/20061: „Etykietowanie dotyczące wartości odżywczej produktów, w odniesieniu do których składane jest oświadczenie żywieniowe lub oświadczenie zdrowotne, jest obowiązkowe, z wyjątkiem reklamy ogólnej. Wymagane informacje zawierają elementy określone w art. 30 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Jeżeli składane jest oświadczenie żywieniowe lub oświadczenie zdrowotne w odniesieniu do składnika odżywczego, o którym mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, podaje się ilość tego składnika odżywczego zgodnie z art. 31–34 tego rozporządzenia.”. Tym samym wskazując oświadczenie żywieniowe należy co do zasady poinformować konsumenta o ilości składnika odżywczego, do którego nawiązuje wykorzystane oświadczenie. W przypadku „standardowej” żywności jest to stosunkowo proste – przepisy z niewieloma wyjątkami zobowiązują do wskazania w oznakowaniu tabeli wartości odżywczej zawierającej informację o zawartości m.in. tłuszczów, węglowodanów, białka, soli. Tabelę taka można dodatkowo uzupełnić danymi dotyczącymi błonnika, skrobi, witamin i składników mineralnych.

Wątpliwości jednak wzbudza sytuacja, gdy oświadczenie żywieniowe odwołujące się do składnika odżywczego zostanie wskazane w etykietowaniu suplementu diety. Jak wyjaśnia bowiem art. 7 rozporządzenia nr 1924/2006 w ostatnim akapicie: „W przypadku suplementów żywnościowych informacje są podawane zgodnie z art. 8 dyrektywy 2002/46/WE2.”. W praktyce oznacza to, że zgodnie z przepisami wspomnianej dyrektywy zaimplementowanej w polskim porządku prawnym przez rozporządzenie w sprawie składu i oznakowania suplementów diety3, nie ma konieczności wskazywania na etykiecie suplementu tabeli wartości odżywczej, ale w jej miejsce należy podać ilość składników aktywnych w dziennej porcji. Niemniej informacja o wartości odżywczej może dodatkowo pojawić się na zasadzie dobrowolności.

Jak ma się powyższy wyjątek do konieczności wskazania informacji o składniku odżywczym (np. ilości cukru) w znakowaniu suplementu diety? Czy oświadczenia żywieniowe można względem tej kategorii żywności stosować dowolnie?

Jak wynika wprost z przywołanego wyżej art. 7 rozporządzenia nr 1924, ale również art. 29 ust. 1 pkt a) rozporządzenia nr 1169/20114 – na suplementach nawet pojawienie się oświadczenia żywieniowego nie wymusza wskazania informacji o wartości odżywczej. Niemniej w oznakowaniu należy podać informację o ilości danego konkretnego składnika odżywczego, do której zastosowane oświadczenie nawiązuje.

Ponadto warto zaznaczyć, że nie wszystkie oświadczenia żywieniowe są dozwolone w świetle ogólnych zasad prawa żywnościowego. Niektóre z nich mogą być bowiem sprzeczne z zakazem wprowadzania konsumenta w błąd wyrażonym w art. 7 rozporządzenia nr 1169/2011 spotykając się z zarzutem sugerowania szczególnych właściwości, podczas gdy inne podobne produkty na rynku wykazują jednakowe cechy.

Wiemy, że stosowanie oświadczeń może wydawać się skomplikowane, ale z naszym wsparciem case-by-case będą Państwo mogli z korzyścią stosować cenne marketingowo hasła w oznakowaniu i prezentacji swoich produktów! W Centrum Prawa Żywnościowego oferujemy kompleksowe wsparcie w analizie prawnej możliwości zastosowania oświadczeń, aby uniknąć ryzyka zakwestionowania.

 

1 Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Dz.U. L 404 z 30.12.2006, str. 9—25 ze zm.).

2 Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (Dz.U. L 183 z 12.7.2002, str. 51—57 ze zm.).

3 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety (Dz.U.2018.1951).

4 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, str. 18—63).

 

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

13.04.2021Nowa ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi już w maju 2021 r.

Trwają prace nad nową ustawą o przeciwdziałaniu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi. Przepisy ustawy mają na celu transponowanie unijnej dyrektywy nr 2019/633 w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych w relacjach między przedsiębiorcami w łańcuchu dostaw produktów rolnych i spożywczych do polskiego porządku prawnego. Zgodnie z przepisami dyrektywy, krajowe przepisy muszą zostać przyjęte i opublikowane do dnia 1 maja 2021 r., natomiast stosowanie przepisów musi rozpocząć się najpóźniej w dniu 1 listopada 2021 r.

Przepisy mają za zadanie uporządkować praktyki obecne na rynku artykułów rolno-spożywczych poprzez m.in. zobowiązanie Państw Członkowskich do ustanowienia bezwzględnego  zakazu stosowania co najmniej praktyk wymienionych w art. 3 ust. 1 dyrektywy. Do ww. praktyk zalicza się m.in., dokonywanie opóźnionych płatności przez nabywcę, anulowanie zamówienia łatwo psujących się produktów rolnych i spożywczych z tak krótkim wyprzedzeniem, jednostronne zmiany warunków umowy dostawy produktów rolnych i spożywczych w zakresie częstotliwości, sposobu realizacji, miejsca, terminu lub wielkości ogólnego zaopatrzenia lub pojedynczych dostaw produktów rolnych i spożywczych, standardów jakości, warunków płatności lub cen. Art. 3 ust. 2 wymienia praktyki rynkowe, które są dozwolone pod warunkiem, że zostały uwzględnione w umowie pomiędzy stronami (nabywcą i dostawcą produktów) i zostały zaakceptowane przez obie strony jako dozwolone. Stosowanie się do ww. zakazów ma być egzekwowane przez właściwe organy kontrolne.

Warto więc, aby przedsiębiorcy zapoznali się z treścią projektowanych przepisów tak, by zawczasu ocenić, czy stosowane przez nich praktyki rynkowe nie będą kwalifikować się jako zakazane w rozumieniu przepisów dyrektywy i tym samym uniknąć negatywnych konsekwencji prawno-finansowych, gdyż jak możemy wyczytać z art. 6 dyrektywy organy kontrole uprawnione będą do: „nakładania na sprawcę naruszenia grzywny lub wszczynania postępowania w celu nałożenia na sprawcę naruszenia grzywny i innych równie skutecznych sankcji oraz zastosowania środków tymczasowych, zgodnie z przepisami i procedurami krajowymi”.

Z treścią dyrektywy można zapoznać się TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

02.04.2021PRZEDSIĘBIORCÓW CZEKA NOWA OPŁATA I OGRANICZENIA. OPUBLIKOWANO PROJEKT PRZEPISÓW IMPLEMENTUJĄCYCH DYREKTYWĘ PLASTIKOWĄ

Ministerstwo Klimatu i Środowiska opublikowało projektu ustawy o zmianie ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej. Projekt ten ma wdrażać wymogi unijnej dyrektywy plastikowej (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko). Nowe przepisy przewidują m.in.:

  • zakaz wprowadzenia do obrotu m.in. jednorazowych opakowań  do żywności do bezpośredniego spożycia i kubków do napojów z polistyrenu ekspandowanego oraz jednorazowych talerzy z tworzyw sztucznych,
  • nową opłatę za wprowadzanie do obrotu m.in. jednorazowych butelek i kubków,
  • obowiązek finansowania kampanii edukacyjnych w związku z wprowadzaniem do obrotu m.in. owijek wykonanych z elastycznych materiałów zawierające posiłki przeznaczone do bezpośredniego spożycia z paczki lub owijki bez żadnej dalszej obróbki.

Nowe przepisy mają wejść w życie już 3 lipca tego roku, lecz dla niektórych produktów przewidziano m.in. możliwość ich sprzedaży po tej dacie do wyczerpania zapasów.

Tekst projektu jest dostępny na: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12345305

Centrum Prawa Żywnościowego pomaga przedsiębiorcom z branży spożywczej dostosować się do zmieniających się wymogów dotyczących opakowań.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK