PL EN RU    E-KANCELARIA ZALOGUJ SIĘ
Centrum Prawa Żywnościowego - logotyp
Menu

Aktualności z dziedziny prawa żywnościowego

04.06.2019RAPORT: Nazewnictwo alternatyw mięsa w Polsce

W odpowiedzi na rosnące zainteresowanie producentów żywności roślinnymi analogami mięsa eksperci Centrum Prawa Żywnościowego przygotowali ekspertyzę prawną dotyczącą prawidłowego nazewnictwa tychże produktów. Ma ona usystematyzować wiedzę i usprawnić pracę producentom żywności i innowatorom w branży spożywczej.

Brak przejrzystych regulacji oraz dyskusja na poziomie Komisji Europejskiej odnośnie roślinnych alternatyw mięsa stawia przedsiębiorców w trudnej sytuacji, wymuszając na nich często intuicyjne działania. Przygotowana przez prawników Centrum Prawa Żywnościowego ekspertyza porządkuje obecne regulacje, wskazuje kierunek wszystkim zainteresowanym wprowadzaniem roślinnych alternatyw mięsa na rynek.

Brak szczegółowych regulacji w tym sektorze powoduje niepewność, a trudno rozwijać pomysły i inwestować w wysoko regulowanej przestrzeni gospodarczej, w momencie gdy możemy z dużym prawdopodobieństwem zakładać, że głębsza regulacja jest pewna, nie wiemy tylko jaka będzie i kiedy nastąpi. - komentuje Daniel Szostek, wspólnik w Centrum Prawa Żywnościowego. Możemy przypuszczać, że zachodzące zmiany społeczne wraz z rosnącą siłą argumentów ekologicznych sprawią, iż legislacja raczej spełni rolę bufora dla zachodzących zmian – także mającego pewne pozytywne cechy w tonowaniu dynamiki zmian rynkowych i zachowań konsumenckich - dodaje.

Opracowanie skierowane jest zarówno do doświadczonych przedsiębiorców, którzy dostrzegają potencjał płynący z rosnącej popularności roślinnych odpowiedników mięsa, jak i dla wszystkich, którzy startują z nowymi koncepcjami roślinnych produktów. Zainteresowani tematem dowiedzą się jak umiejętnie dopasować nazewnictwo np. bezmięsne burgerów czy boczku na bazie roślin. Opracowanie wybiega także przyszłość, poruszając tematykę pojawienia się na europejskim rynku mięsa hodowanego komórkowo.

Wyniki ostatniego sondażu przeprowadzonego na zlecenie kampanii RoślinnieJemy potwierdzają rosnące zainteresowanie Polaków bardziej roślinnym odżywianiem - prawie 30% Polaków od czasu do czasu spożywa produkty roślinne będące bezpośrednimi alternatywami mięsa, 6% robi to regularnie, a 31% jest otwarta by próbować takich produktów (Ariadna, maj 2019).

Coraz więcej Polaków poszukuje smacznych, często bardziej przyjaznych środowisku produktów, jednocześnie oczekując smaków bliskim tym mięsnym. Pojawanie się w Polsce min. Beyond Meat przenosi dyskusję o roślinnym mięsie do mainstreamu, nie dziwi więc fakt, że kolejne firmy chcą wykorzystać sprzyjający wdrożeniom właśnie takich produktów czas. Opracowanie przygotowane przez prawników CPŻ ma pomóc wszystkim zainteresowanym wprowadzaniem na rynek roślinnych alternatyw mięsa - dodaje Maciej Otrębski, strategic partnership manager kampanii RoślinnieJemy.

Pełen raport dostępny jest TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

08.04.2019Czesi najczęściej kwestionują jakość polskiej żywności

Dr Agnieszka Szymecka Wesołowska: problemy z kwestionowaniem polskich produktów spożywczych w Czechach zdarzają się w każdej z kategorii, nie tylko jeśli chodzi o mięso, ale też przetwórstwo rybne i produkty cukiernicze.

Zachęcamy do lektury wywiadu: http://www.portalspozywczy.pl/mieso/wiadomosci/prawnik-czesi-najczesciej-kwestionuja-jakosc-polskiej-zywnosci,169547.html?

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

22.01.2019Problemy z definicją prawną napoju – wskazówki praktyczne i nowa matryca VAT

Wydawałoby się, że regulacje prawa żywnościowego odnoszą się do wszystkich obszarów działalności branży spożywczej. Czasami jednak na podstawowe pytania, np. co się kryje pod pojęciem „napój” stosowanym w nazwie środka spożywczego nie znajdziemy wprost odpowiedzi w przepisach. Co wtedy robić?

Przede wszystkim warto mieć na uwadze, że przepisy prawa żywnościowego częściej regulują pojęcia bardziej szczegółowe (dotyczące konkretnych produktów), a rzadziej ogólne (dotyczące całej ich kategorii). Dlatego też mamy kilka definicji różnych rodzajów soków, natomiast nie ustalono definicji napoju. Czy zatem wszystkie produkty, które w potocznym rozumieniu tego słowa moglibyśmy nazwać napojami nimi są? Odpowiedź nie może być jednoznaczna, ponieważ przy ustalaniu zakresu tego, czym jest napój można wykluczyć te produkty, do których stosuje się odrębne regulacje (np. suplement diety ani naturalna woda mineralna napojem nie jest). Jednak tak naprawdę kluczowe jest ustalenie w jakim kontekście chcemy posłużyć się tym pojęciem. Np. „napój” w kontekście znakowania będzie znacznie różnił od „napoju” w rozumieniu regulacji dodatków do żywności. W tym drugim przypadku spotykamy szerokie rozumienie „napoju” (kategoria 14), do którego zaliczają się m.in. naturalne wody mineralne, soki czy napoje spirytusowe. Dlatego za każdym razem należy przeprowadzać indywidualną ocenę.

Warto przy tym pamiętać, że pojęć w prawa żywnościowego raczej nie zastosujemy wprost w innych dziedzinach prawa. Dlatego np. pojęcia soku i napoju z nowej matrycy VAT (prawo podatkowe) mogą się różnić od tych z prawa żywnościowego.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

15.01.2019Kwasy tłuszczowe trans – proponowane limity w żywności

Kwasy tłuszczowe trans są powszechnie postrzegane jako niekorzystne substancje obecne w żywności. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) już w 2009 r. w swojej opinii zwrócił uwagę na potrzebę zminimalizowana spożycia kwasów tłuszczowych trans. Dopiero jednak w 2015 r. Komisja Europejska przyjęła raport, w którym  z uwagi na zwiększone ryzyko chorób serca powiązane z wysokim spożyciem kwasów tłuszczowych trans, za najbardziej właściwe uznano wprowadzenie określonego przepisami prawnymi limitu izomerów trans kwasów tłuszczowych w żywności.
Konsekwencją wcześniejszych prac instytucji UE jest opublikowany w październiku tego roku projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego załącznik III do rozporządzenia nr 1925/2006.. W części B tego załącznika – „Substancje podlegające ograniczeniom” zaproponowano zapis, że zawartość izomerów trans kwasów tłuszczowych, innych niż izomery trans kwasów tłuszczowych naturalnie występujące w tłuszczach pochodzenia zwierzęcego, w żywności przeznaczonej dla konsumenta finalnego nie może przekraczać 2 g / 100 g tłuszczu.


Warto w tym miejscu przytoczyć definicję izomerów trans kwasów tłuszczowych (pkt 4 załącznika I do rozporządzenia nr 1169/2011), zgodnie z którą są to kwasy tłuszczowe z co najmniej jednym niesprzężonym (tj. przerwanym co najmniej jedną grupą metylenową) wiązaniem podwójnym węgiel-węgiel w konfiguracji trans.
Projekt zakłada, że żywność niespełniająca powyższych wymagań rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie nr 1925/2006 będzie mogła pozostać w obrocie wyłącznie do 1 kwietnia 2021 r.


Z początkiem listopada minął okres składania uwag do projektu, co oznacza, że w chwili obecnej pozostaje jedynie czekać, aż rozporządzenie zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

22.12.2018Zasady określania pochodzenia żywności

Wskazywanie kraju pochodzenia w oznakowaniu środków spożywczych jest obowiązkowe wyłącznie w ściśle określonych przypadkach, uregulowanych przepisami rozporządzenia nr 1169/2011 oraz przepisami sektorowymi dla niektórych branży. Niezależnie od tego podmioty działające na rynku spożywczym mogą podawać pochodzenie żywności na zasadzie dobrowolności – jednak w takim wypadku muszą zapewnić zgodność tej informacji z wymaganiami prawa.
Określenie pochodzenia żywności opiera się na przepisach rozporządzenia nr 952/2013, czyli tzw. Unijnym Kodeksie Celnym. W przypadku gdy dany środek spożywczy został pozyskany tylko w jednym kraju (tj. wszystkie jego składniki zostały pozyskane w danym kraju oraz cały proces produkcji odbywał się w tym kraju), określenie kraju pochodzenia nie powinno stanowić większych problemów.

Problem może pojawić się jednak w sytuacji, w której poszczególne etapy produkcji danego środka spożywczego odbywają się w różnych krajach bądź poszczególne składniki produktu pochodzą z innego kraju niż kraj, w którym wytwarzany jest wyrób końcowy. Dla określenia kraju pochodzenia takiego wyrobu prawodawca przyjął kryterium ostatniego istotnego, ekonomicznie uzasadnionego przetwarzania lub obróbki odbywających się w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, które to czynności spowodowały wytworzenie nowego produktu lub stanowiły istotny etap wytwarzania. Rozporządzenie nr 952/2013 nie precyzuje tych pojęć. Pewne wskazówki interpretacyjne zostały jednak wypracowane w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości i literaturze przedmiotu. Należy wskazać, że każdy przypadek wymaga szczegółowej analizy i powinien być rozpatrywany indywidualnie.

CPŻ chętnie przeprowadzi dla Państwa analizę w celu ustalenia pochodzenia żywności – zachęcamy do kontaktu.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

19.12.2018Czy przełkniemy nowe podatki od śmieciowego jedzenia?

Banałem jest stwierdzenie, że jedną z głównych plag współczesnych społeczeństw jest nadmierne spożywanie niektórych produktów spożywczych, otyłość i związane z nią choroby. Z związku z tym rządy różnych państw dążą do zmian naszych nawyków żywieniowych. Jednymi z głównych oskarżanych w tym procesie jest tzw. śmieciowe jedzenie, fast foody czy słodycze. W ostatnich latach zaczęto stosować w walce z nimi prosty i jakby mogło się wydawać efektywny środek w postaci podatków. Pojawiły się zatem różne nowe podatki tłuszczowe, cukrowe czy od fast foodów. Czego one dotyczą i jakie dają rezultaty?

Dla przykładu w Danii w 2011 wprowadzono pierwszy na świecie podatek tłuszczowy na mięso, przetwory mleczne oraz tłuszcze kuchenne. Po przeszło roku podatek ten zniesiono nie tylko z uwagi na koszty administracyjne jakie generował. W rzeczywistości nie osiągnięto celu, czyli znacznego ograniczenia spożycia tłuszczów. Zauważalny był natomiast spadek sprzedaży produktów objętych podatkiem w samej Danii, gdyż więcej Duńczyków zaczęło wybierać się na zakupy do Niemiec i Szwecji.

Zgoła odmienne rezultaty osiągnięto w Meksyku, gdzie w 2013 roku wprowadzono 8% podatek na kategorie żywności, bez spożywania których człowiek może się obejść, np. przekąski i słodycze. Podatek dotyczy produktów o zawartości kalorii powyższej 275 na 100 g produktu. Po wprowadzeniu podatku zaobserwowano spadek sprzedaży takiego jedzenia o 7%. Doprowadzono zatem w pewnym wymiernym zakresie do spadku konsumpcji. Natomiast trzeba przy tym zauważyć, że większość konsumentów śmieciowego jedzenia w Meksyku są to ludzie ubodzy, toteż w dużej mierze nie tyle zaczęli oni usuwać z jadłospisu dane produkty z własnej woli, a po prostu stały się one zbyt dużym wydatkiem.

W ostatnich dniach dowiedzieliśmy się, że podobne rozwiązania mogą już niedługo zagościć nad Wisłą. Przede wszystkim w projektowanej przez Ministerstwo Finansów nowej matrycy stawek VAT ma wzrosnąć podatek na żywność typu fastfood z 5 do 8%. Proponowana zmiana ma wejść w życie od 2020 roku. Czy taka zmiana wpływie na wybory konsumentów żywności w Polsce, to czas pokaże. Na tym jednak nie koniec. Minister Zdrowia Łukasz Szumowski poinformował, że jego ministerstwo prowadzi konsultacje z ministerstwem zdrowia w sprawie ewentualnego wprowadzenia podatku cukrowego obejmującego niektóre produkty zawierające cukier. Wpływy z takiego podatku miałby być przeznaczane na leczenie chorób wywołanych nadmiernym spożyciem cukru. Byłaby to zatem kolejna próba wprowadzania takiego podatku po niezrealizowanych pomysłach z roku 2016.

Centrum Prawa Żywnościowego będzie Państwa dalej informować o postępach opisanych wyżej prac legislacyjnych.

 

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK