PL EN RU    E-BIULETYN ZALOGUJ SIĘ
Centrum Prawa Żywnościowego - logotyp
Menu

Aktualności z dziedziny prawa żywnościowego

14.04.2021Oświadczenie żywieniowe na suplemencie diety a tabela wartości odżywczych?

Jak wynika wprost z art. 7 rozporządzenia nr 1924/20061: „Etykietowanie dotyczące wartości odżywczej produktów, w odniesieniu do których składane jest oświadczenie żywieniowe lub oświadczenie zdrowotne, jest obowiązkowe, z wyjątkiem reklamy ogólnej. Wymagane informacje zawierają elementy określone w art. 30 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Jeżeli składane jest oświadczenie żywieniowe lub oświadczenie zdrowotne w odniesieniu do składnika odżywczego, o którym mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, podaje się ilość tego składnika odżywczego zgodnie z art. 31–34 tego rozporządzenia.”. Tym samym wskazując oświadczenie żywieniowe należy co do zasady poinformować konsumenta o ilości składnika odżywczego, do którego nawiązuje wykorzystane oświadczenie. W przypadku „standardowej” żywności jest to stosunkowo proste – przepisy z niewieloma wyjątkami zobowiązują do wskazania w oznakowaniu tabeli wartości odżywczej zawierającej informację o zawartości m.in. tłuszczów, węglowodanów, białka, soli. Tabelę taka można dodatkowo uzupełnić danymi dotyczącymi błonnika, skrobi, witamin i składników mineralnych.

Wątpliwości jednak wzbudza sytuacja, gdy oświadczenie żywieniowe odwołujące się do składnika odżywczego zostanie wskazane w etykietowaniu suplementu diety. Jak wyjaśnia bowiem art. 7 rozporządzenia nr 1924/2006 w ostatnim akapicie: „W przypadku suplementów żywnościowych informacje są podawane zgodnie z art. 8 dyrektywy 2002/46/WE2.”. W praktyce oznacza to, że zgodnie z przepisami wspomnianej dyrektywy zaimplementowanej w polskim porządku prawnym przez rozporządzenie w sprawie składu i oznakowania suplementów diety3, nie ma konieczności wskazywania na etykiecie suplementu tabeli wartości odżywczej, ale w jej miejsce należy podać ilość składników aktywnych w dziennej porcji. Niemniej informacja o wartości odżywczej może dodatkowo pojawić się na zasadzie dobrowolności.

Jak ma się powyższy wyjątek do konieczności wskazania informacji o składniku odżywczym (np. ilości cukru) w znakowaniu suplementu diety? Czy oświadczenia żywieniowe można względem tej kategorii żywności stosować dowolnie?

Jak wynika wprost z przywołanego wyżej art. 7 rozporządzenia nr 1924, ale również art. 29 ust. 1 pkt a) rozporządzenia nr 1169/20114 – na suplementach nawet pojawienie się oświadczenia żywieniowego nie wymusza wskazania informacji o wartości odżywczej. Niemniej w oznakowaniu należy podać informację o ilości danego konkretnego składnika odżywczego, do której zastosowane oświadczenie nawiązuje.

Ponadto warto zaznaczyć, że nie wszystkie oświadczenia żywieniowe są dozwolone w świetle ogólnych zasad prawa żywnościowego. Niektóre z nich mogą być bowiem sprzeczne z zakazem wprowadzania konsumenta w błąd wyrażonym w art. 7 rozporządzenia nr 1169/2011 spotykając się z zarzutem sugerowania szczególnych właściwości, podczas gdy inne podobne produkty na rynku wykazują jednakowe cechy.

Wiemy, że stosowanie oświadczeń może wydawać się skomplikowane, ale z naszym wsparciem case-by-case będą Państwo mogli z korzyścią stosować cenne marketingowo hasła w oznakowaniu i prezentacji swoich produktów! W Centrum Prawa Żywnościowego oferujemy kompleksowe wsparcie w analizie prawnej możliwości zastosowania oświadczeń, aby uniknąć ryzyka zakwestionowania.

 

1 Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Dz.U. L 404 z 30.12.2006, str. 9—25 ze zm.).

2 Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (Dz.U. L 183 z 12.7.2002, str. 51—57 ze zm.).

3 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety (Dz.U.2018.1951).

4 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, str. 18—63).

 

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

13.04.2021Nowa ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi już w maju 2021 r.

Trwają prace nad nową ustawą o przeciwdziałaniu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi. Przepisy ustawy mają na celu transponowanie unijnej dyrektywy nr 2019/633 w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych w relacjach między przedsiębiorcami w łańcuchu dostaw produktów rolnych i spożywczych do polskiego porządku prawnego. Zgodnie z przepisami dyrektywy, krajowe przepisy muszą zostać przyjęte i opublikowane do dnia 1 maja 2021 r., natomiast stosowanie przepisów musi rozpocząć się najpóźniej w dniu 1 listopada 2021 r.

Przepisy mają za zadanie uporządkować praktyki obecne na rynku artykułów rolno-spożywczych poprzez m.in. zobowiązanie Państw Członkowskich do ustanowienia bezwzględnego  zakazu stosowania co najmniej praktyk wymienionych w art. 3 ust. 1 dyrektywy. Do ww. praktyk zalicza się m.in., dokonywanie opóźnionych płatności przez nabywcę, anulowanie zamówienia łatwo psujących się produktów rolnych i spożywczych z tak krótkim wyprzedzeniem, jednostronne zmiany warunków umowy dostawy produktów rolnych i spożywczych w zakresie częstotliwości, sposobu realizacji, miejsca, terminu lub wielkości ogólnego zaopatrzenia lub pojedynczych dostaw produktów rolnych i spożywczych, standardów jakości, warunków płatności lub cen. Art. 3 ust. 2 wymienia praktyki rynkowe, które są dozwolone pod warunkiem, że zostały uwzględnione w umowie pomiędzy stronami (nabywcą i dostawcą produktów) i zostały zaakceptowane przez obie strony jako dozwolone. Stosowanie się do ww. zakazów ma być egzekwowane przez właściwe organy kontrolne.

Warto więc, aby przedsiębiorcy zapoznali się z treścią projektowanych przepisów tak, by zawczasu ocenić, czy stosowane przez nich praktyki rynkowe nie będą kwalifikować się jako zakazane w rozumieniu przepisów dyrektywy i tym samym uniknąć negatywnych konsekwencji prawno-finansowych, gdyż jak możemy wyczytać z art. 6 dyrektywy organy kontrole uprawnione będą do: „nakładania na sprawcę naruszenia grzywny lub wszczynania postępowania w celu nałożenia na sprawcę naruszenia grzywny i innych równie skutecznych sankcji oraz zastosowania środków tymczasowych, zgodnie z przepisami i procedurami krajowymi”.

Z treścią dyrektywy można zapoznać się TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

02.04.2021PRZEDSIĘBIORCÓW CZEKA NOWA OPŁATA I OGRANICZENIA. OPUBLIKOWANO PROJEKT PRZEPISÓW IMPLEMENTUJĄCYCH DYREKTYWĘ PLASTIKOWĄ

Ministerstwo Klimatu i Środowiska opublikowało projektu ustawy o zmianie ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej. Projekt ten ma wdrażać wymogi unijnej dyrektywy plastikowej (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko). Nowe przepisy przewidują m.in.:

  • zakaz wprowadzenia do obrotu m.in. jednorazowych opakowań  do żywności do bezpośredniego spożycia i kubków do napojów z polistyrenu ekspandowanego oraz jednorazowych talerzy z tworzyw sztucznych,
  • nową opłatę za wprowadzanie do obrotu m.in. jednorazowych butelek i kubków,
  • obowiązek finansowania kampanii edukacyjnych w związku z wprowadzaniem do obrotu m.in. owijek wykonanych z elastycznych materiałów zawierające posiłki przeznaczone do bezpośredniego spożycia z paczki lub owijki bez żadnej dalszej obróbki.

Nowe przepisy mają wejść w życie już 3 lipca tego roku, lecz dla niektórych produktów przewidziano m.in. możliwość ich sprzedaży po tej dacie do wyczerpania zapasów.

Tekst projektu jest dostępny na: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12345305

Centrum Prawa Żywnościowego pomaga przedsiębiorcom z branży spożywczej dostosować się do zmieniających się wymogów dotyczących opakowań.

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

26.03.2021Czy kolor może sugerować działanie lecznicze?

Jedną z podstawowych zasad prawa żywnościowego jest zakaz wprowadzania konsumenta w błąd. Zakaz ten obejmuje również niedozwolone w przypadku żywności sugerowanie działania leczniczego albo prewencyjnego. Wynika to z wprost z art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 1169/20111. Takie działanie jest bowiem zarezerwowane jedynie dla produktów leczniczych, czyli jak potocznie przyjęło się mówić „leków”. Wskazuje na to wprost ich definicja przewidziana w ustawie prawo farmaceutyczne2. Zgodnie z nią „produktem leczniczym jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne”. Dodatkowo, w świetle art. 3a wskazanej ustawy deklarowanie właściwości leczniczych wobec produktu wprowadzonego na rynek pod inną kategorią może wiązać się z uznaniem, że przyjęta kategoria jest nieprawidłowa. Innymi słowy, istnieje ryzyko, że sugerowanie działanie leczniczego (np. na etykiecie suplementu diety) będzie pozwalało traktować taki produkt jako produkt leczniczy wprowadzony na rynek niezgodnie z przepisami prawa farmaceutycznego.

Co istotne informacje na temat żywności, co wprost wskazuje rozporządzenie nr 1169/2011, obejmują różne formy przekazu. Oznacza to, że zasugerować działanie lecznicze można nie tylko hasłem słownym (np. „Leczy jesienne przeziębienie i grypę!”), ale także…kolorem!

Do takiego ciekawego rozstrzygnięcia doszedł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (sygn. akt II SA/Lu 1201/17). Stwierdził on, że: "Nie ma przy tym powodów, by twierdzić, że jedynie kolor czerwony jest "zarezerwowany" dla wskazania zmian zapalnych czy zwyrodnieniowych stawu kolanowego co podnosi w swoim odwołaniu strona. Jak trafnie wskazały organy, samo wyróżnienie graficzne, w tym także zastosowanie innego koloru w celu zaznaczenia newralgicznego, bolącego miejsce może wywołać podobny odbiór konsumenta finalnego, co w szczególności ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, w której strona użyła intensywnego koloru żółtego w danym obszarze stawu kolanowego. W konsekwencji takie oznakowanie produktu narusza art. 7 ust. 1 lit. a, ust. 3 oraz ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r.".

Powyższe oznacza, że tworząc etykietę środka spożywczego poza bezpośrednimi deklaracjami należy, w świetle stanowiska sądów i organów, ocenić również obecne w znakowaniu grafiki i użytą gamę kolorystyczną. Istotne znaczenie ma tutaj kontekst i całokształt znakowania – nie zawsze kolor żółty, czy czerwony będzie ryzykownym wyborem.

Jeżeli zgodność z przepisami projektu graficznego opakowania żywności, w tym szczególnie suplementu diety, budzi jakiekolwiek Państwa wątpliwości - zapraszamy do współpracy z Centrum Prawa Żywnościowego. Nasz zespół ekspertów z zakresu prawa żywnościowego oceni planowane znakowanie i wskaże rekomendowane zmiany!

 

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, str. 18—63).

2 Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U.2020.944 ze zm.).

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

15.03.2021Paszportyzacja polskiej żywności – pilotaż w odniesieniu do rynków ziemniaka, wołowiny i wieprzowiny

Zgodnie z informacją opublikowaną 28 stycznia 2021 r. na stronie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, rozpoczęto prace nad projektem „Paszportyzacja Polskiej Żywności”. Przy projekcie ma być zaangażowane MRRiW, jak również Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa oraz GovTech Polska w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Jak wskazuje Ministerstwo, głównym zamierzeniem projektu jest budowa cyfrowego systemu gwarantującego efektywne śledzenie i identyfikowanie informacji o produktach rolno-spożywczych w łańcuchu dostaw. Co więcej, funkcjonalności projektowanego systemu mają na celu umożliwienie rejestrowania i zatwierdzania transakcji w procesach produkcji i dystrybucji żywności, co finalnie ma się przyczynić do zwiększenia wiarygodności, przejrzystości i pewności informacji dotyczących jej pochodzenia.

Projekt stanowi odpowiedź na rosnące oczekiwania konsumentów w odniesieniu do łatwego dostępu do informacji o produktach spożywczych. Planowane innowacyjne rozwiązania mają zwiększyć efektywność w pozyskiwaniu i przepływie informacji o produkcie na każdym etapie łańcucha dostaw.

Ponadto, jak wskazuje Ministerstwo, wykorzystanie systemów śledzenia oraz identyfikowania produktów staje się koniecznością, gwarantującą polskiemu sektorowi rolno-spożywczemu utrzymanie pozycji liczącego się na świecie dostawcy żywności. Wprowadzenie systemów monitorujących śledzenie informacji o środkach spożywczych w Polsce wydaje się niezbędne, także ze względu na m.in. malejącą przejrzystość w łańcuchach dostaw, pojawiające się przypadki zanieczyszczeń i skażenia żywności czy spadające wśród konsumentów zaufanie do finalnego produktu żywnościowego.

Zdaniem Ministerstwa powstanie projektu ma przynieść korzyści nie tylko dla konsumenta, który będzie mógł pozyskać pożądane informacje na temat żywności, ale również dla całego sektora rolno-spożywczego w Polsce, jak również dla służb i inspekcji odpowiedzialnych za proces kontroli bezpieczeństwa i jakości żywności.

Więcej informacji na temat projektu można uzyskać TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

09.03.2021Dyrektywa o ochronie sygnalistów w świetle interesów przedsiębiorców rynku spożywczego

Zgodnie z art. 26 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (dalej „Dyrektywa”), Państwa Członkowskie UE, w tym Polska, zobowiązane są do 17 grudnia 2021 r.  wdrożyć przepisy Dyrektywy do krajowych porządków prawnych. W konsekwencji, podmioty prawne mają niecały rok na przygotowanie się do spełnienia wymagań przewidzianych w Dyrektywie. Wyjątek stanowią podmioty sektora prywatnego zatrudniające od 50 do 249 pracowników, dla których Dyrektywa przewiduje wydłużony termin – 17 grudnia 2023 r.

Kim jest sygnalista?

Dyrektywa przewiduje objęcie ochroną osób dokonujących zgłoszenia lub upublicznienia informacji na temat naruszeń, pracujących w sektorze prywatnym lub publicznym, przed wszelkimi działaniami odwetowymi związanymi z dokonanym zgłoszeniem. Elementem warunkującym klasyfikację do objęcia ochroną, jest dobra wiara sygnalisty tj. przyjęcie, że zgłoszenie dotyczące naruszeń dokonane przez sygnalistę ma uzasadnione podstawy, oparte na faktach i jest objęte zakresem Dyrektywy. Warto zaznaczyć, że w stosownych przypadkach z ochrony skorzystać mogą także m.in. osoby pomagające w dokonaniu zgłoszenia oraz osoby trzecie powiązane z osobami dokonującymi zgłoszenia, które mogą doświadczyć działań odwetowych w kontekście związanym z pracą.

Zgodnie z Dyrektywą sygnalistami mogą być:

  • pracownicy (bez względu na formę zatrudnienia), osoby samozatrudnione, wolontariusze, stażyści (bez względu na to, czy otrzymują wynagrodzenie), a także osoby, z którymi stosunek pracy ma być dopiero nawiązany, w przypadku, gdy informacje na temat naruszeń uzyskano w trakcie procesu rekrutacji lub innych negocjacji poprzedzających zawarcie umowy oraz osoby, z którymi  stosunek pracy już ustał, jeśli dokonują zgłoszenia informacji na temat naruszeń powziętych w trakcie trwania stosunku pracy;
  • członkowie struktur organizacyjnych spółek (akcjonariusze, wspólnicy, osoby będące członkami organów zarządzających i nadzorczych, w tym członków niewykonawczych);
  • osoby pracujących pod nadzorem i kierownictwem wykonawców, podwykonawców i dostawców podmiotu prawnego.

Czy przepisy Dyrektywy dotyczą przedsiębiorców działających na rynku spożywczym? 

Naruszeniami w rozumieniu Dyrektywy są działania oraz zaniechania mające wpływ na interesy finansowe Unii oraz dotyczące rynku unijnego wewnętrznego, wchodzące w zakres przedmiotowy określony w art. 2 Dyrektywy. Należy wskazać, że ww. zakresem objęte są m.in. takie dziedziny jak: bezpieczeństwo żywności i pasz, zdrowie i dobrostan zwierząt, ochrona konsumentów, ochrona środowiska, czy bezpieczeństwo produktów i ich zgodność z wymogami.

Powyższe oznacza, że ochroną prawną przewidzianą w Dyrektywie objęci będą m.in. sygnaliści dokonujący uzasadnionego zgłoszenia informacji na temat naruszeń występujących u przedsiębiorcy działającego na rynku spożywczym, powodujących, że żywność nie spełnia unijnych wymogów bezpieczeństwa, do których odnosi się rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 178/2002, takich jak np. działania sprzeczne z Dobrą Praktyką Higieniczną i Dobrą Praktyką Produkcyjną.

Zdaniem legislatora unijnego, objęcie ochroną sygnalistów z szeroko rozumianej branży spożywczej przyczyni się „do poprawy egzekwowania istniejących przepisów i zapobiegania naruszeniom przepisów i zapobiegania naruszeniom przepisów Unii w zakresie łańcucha żywnościowego, a w szczególności w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa żywności i pasz, a także zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz ochrony zwierząt” (motyw 12 do preambuły Dyrektywy).  Co istotne, mając na uwadze, że sygnalistą może być osoba pracująca pod nadzorem i kierownictwem wykonawcy lub dostawcy podmiotu prawnego, należy wskazać, iż powyższe rodzić będzie dodatkową odpowiedzialność przedsiębiorców działających na rynku spożywczym, także za działania i funkcjonowanie dostawców/podwykonawców, z którymi zawarli umowy. 

Jakie obowiązki?

Dyrektywa ustanawia trzy modelowe ścieżki do dokonywania zgłoszeń tj. wewnętrzne kanały zgłoszeniowe - funkcjonujące w ramach struktur danej organizacji w sektorze prywatnym lub publicznym, zewnętrzne kanały zgłoszeniowe polegające na przekazaniu informacji na temat naruszeń właściwym organom  oraz ujawnienie publiczne odbywające się poprzez podanie do wiadomości publicznej informacji na temat naruszeń.  W konsekwencji, w najbliższym czasie przedsiębiorcy stoją przed dużym wyzwaniem polegającym na utworzeniu, dostosowan

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

01.03.2021Aż 4000 IU witaminy D w zgodzie z uchwałą Zespołu ds. Suplementów Diety!

Na stronie Głównego Inspektoratu Sanitarnego pojawiła się nowa uchwała Zespołu ds. Suplementów Diety z dnia 19 lutego 2021 r. nr 1/2021, która zmienia uchwałę nr 4/2019 dotyczącą stosowania w suplementach diety witaminy D1.

Przypomnijmy, że w zmienianej uchwale Zespół ds. Suplementów Diety wskazał maksymalną ilość witaminy D w zalecanej dziennej porcji suplementu diety dedykowanego osobom dorosłym na poziomie 2000 IU (50 µg). Ówczesna uchwała dotyczyła suplementów diety kierowanych dla konsumentów dorosłych, bez uwzględnienia ich konkretnych potrzeb wynikających m.in. z wieku albo otyłości.

Tymczasem w nowej uchwale Zespół ds. Suplementów Diety zaproponował dwa maksymalne poziomy ilości witaminy D w dziennej porcji suplementów diety. Obecnie Zespół uwzględnił bowiem zróżnicowane zapotrzebowanie konsumentów na witaminę, które nie jest jednakowe w każdej z grup wiekowych. W konsekwencji aktualne rekomendacje wynikające z uchwały wskazują na stosowanie maksymalnie 2000 IU (50 µg) witaminy D w przypadku suplementów diety przeznaczonych dla zdrowej populacji osób dorosłych do 75 r.ż., natomiast w przypadku osób starszych maksymalny poziom witaminy D wynosi aż dwa razy tyle - 4000 IU (100 µg) w dziennej porcji suplementu diety.

Ponadto, jak wynika z nowej uchwały, w znakowaniu suplementów diety musi znaleźć się informacja, do jakiej grupy konsumentów kierowany jest konkretny produkt.

Jako Centrum Prawa Żywnościowego będziemy na bieżąco monitorować pojawiające się uchwały Zespołu ds. Suplementów Diety i informować Państwa o istotnych zmianach. Zapraszamy do śledzenia naszej strony i mediów społecznościowych!

 

1 https://www.gov.pl/web/gis/zespol-do-spraw-suplementow-diety

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

25.02.2021Czy w kontekście deklaracji alergenów na etykiecie powinniśmy się kierować tylko i wyłącznie wykazem substancji zawartym w załączniku II rozporządzenia nr 1169/2011? Na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę?

Zgodnie z rozporządzeniem nr 1169/2011 na etykiecie produktu spożywczego obowiązkowym jest deklarowanie składników mogących wywołać alergie lub reakcji nietolerancji pokarmowej (z odpowiednim wyróżnieniem czcionki). Oczywiście sposób deklaracji alergenów na poszczególnych produktach może się różnić, w zależności od przypadku (obecny wykaz składników; brak wykazu składników; żywność nieopakowana). Jest to jednak odrębny temat.

Lista substancji powodujących alergie lub reakcje nietolerancji znajduje się w załączniku II ww. rozporządzenia.  Są to: zboża zawierające gluten, skorupiaki, jaja, ryby, orzeszki ziemne, soja, mleko, orzechy, seler, gorczyca, nasiona sezamu, dwutlenek siarki i siarczyny, łubin, mięczaki, a także ich produkty pochodne.

Niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż załącznik II przewiduje pewne wyjątki od poszczególnych grup składników alergennych. Dla przykładu w odniesieniu do ryb, za substancje alergenne nie powinno się uważać żelatyny rybnej stosowanej jako nośnik preparatów zawierających witaminy lub karotenoidy oraz żelatyny rybnej lub karuku stosowanych jako środki klarujące do piwa i wina. W związku z tym, zanim zdecydujemy się zadeklarować na etykiecie dany składnik produktu jako alergen, w pierwszej kolejności warto upewnić się czy w świetle załącznika II nie stanowi on wyjątku od danej kategorii substancji powodujących alergie lub nietolerancję pokarmową.

Dodatkowo, należy mieć na uwadze, iż lista alergenów znajdująca się w załączniku II nie jest listą „zamkniętą”. Ww. rozporządzenie przewiduje bowiem możliwość aktualizacji tego załącznika. Wynika to z możliwości pojawienia się nowych doniesień naukowych o reakcjach alergicznych bądź nietolerancjach pokarmowych wywoływanych przez daną substancję.

Nie zapominajmy również o przepisach odrębnych. W rozporządzeniu nr 2017/2470 ustanawiającym unijny wykaz nowej żywności znajdują się niektóre składniki, po spożyciu których zaobserwowano możliwe wystąpienie reakcji alergicznych. Są to:

  • „białko rzepakowe” – możliwa reakcja alergiczna u uczulonych na gorczycę i produkty pochodne
  • „wyciąg z korzeni trzech ziół (Cynanchum wilfordii Hemsley, Phlomis umbrosa Turcz.Angelica gigas Nakai)- nie powinny spożywać osoby z alergią na seler.

Produkty zawierające ww. składniki należy oznakować w odpowiedni sposób, zgodnie z wytycznymi znajdującymi się w ww. rozporządzeniu.

 

Podstawa prawna:

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U.UE.L.2011.304.18 z dnia 2011.11.22  ze zm.).
  2. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. UE L 351 z dnia 30.12.2017 r. ze zm.).
Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

23.02.2021Uchylenie kary za otwarcie lokalu pomimo zakazu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Inspektora Sanitarnego wymierzającą karę pieniężną za niezastosowanie się do czasowego ograniczenia działalności związanej z wprowadzonym na terenie RP stanem epidemii.

W przedmiotowej sprawie z notatki urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza policji wynika, że prowadzony przez przedsiębiorcę bar w dniu 24 marca 2020 r. był otwarty i przebywało w nim około 10 osób. Na tej podstawie na przedsiębiorcę nałożona została kara pieniężna.

W skardze na powyższą decyzję przedsiębiorca podniósł, że zastosowanie przepisów dotyczących ograniczenia działalności wprowadzonych rozporządzeniem z dnia 31 marca 2020 r. do zdarzenia, które miało miejsce 24 marca 2020 r. jest niedopuszczalne. Dodatkowo, Skarżący zarzucił naruszenie art. 22 i 233 ust. 3 Konstytucji RP. Swoje twierdzenia uzasadnił tym, że ograniczenie działalności gospodarczej zastało wprowadzone rozporządzeniem (co jest niezgodne z Konstytucją) oraz tym, że nie obowiązywał wówczas żaden ze stanów nadzwyczajnych.

WSA podzielił stanowisko Skarżącego i wskazał, że do zdarzenia z dnia 24 marca 2020 r., nie mogą mieć zastosowania przepisy rozporządzenia z dnia 31 marca 2020 r., gdyż regulacja ta jeszcze nie istniała.

Co istotne, w omawianym wyroku, WSA odniósł się także wprost do drugiego zarzutu Strony i wskazał, że w przypadku braku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej nie jest dozwolone ograniczanie praw i wolności człowieka i obywatela wyłącznie z uwagi na nadzwyczajne okoliczności. Z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP wynika bowiem, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. WSA podkreślił w tym zakresie, że: „W rozporządzeniu powinny być zamieszczane jedynie przepisy o charakterze technicznym, nie mające zasadniczego znaczenia z punktu widzenia praw lub wolności jednostki."

W analizowanym przypadku ograniczenia wolności i praw wprowadzone zostały w drodze rozporządzenia (a nie ustawy), co byłoby dopuszczalne w przypadku ogłoszenia stanu klęski żywiołowej.

Dodatkowo, Sąd zwrócił uwagę, iż „Ograniczenie prowadzenia działalności gospodarczej (rozumiane jako stan, kiedy działalność może być prowadzona po spełnieniu określonych warunków) nie jest równoznaczne z zakazem jej prowadzenia (czyli stanem kiedy działalność gospodarcza danego rodzaju w ogóle nie może być prowadzona)." Nie ma natomiast przepisu, który upoważniałby do określania w rozporządzeniu zakazów prowadzenia działalności gospodarczej.

Podsumowując swój wywód, WSA uznał, że „O ile oceniane zakazy, nakazy i ograniczenia były merytorycznie uzasadnione, o tyle tryb ich wprowadzenia doprowadził do naruszenia podstawowych standardów konstytucyjnych i praw w zakresie wolności prowadzenia działalności gospodarczej." Określając wskazania co do dalszego postępowania, Sąd zaznaczył, że Organ powinien rozważyć wydanie decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego związaną z brakiem konstytucyjności zastosowanych przepisów.

Omawiany wyrok jest niezwykle istotny i jako jeden z pierwszych w tym zakresie może wyznaczać kierunek interpretacji oraz orzecznictwa w podobnych sprawach. W praktyce pokazuje natomiast, że przedsiębiorcy mogą uwolnić się od kary nałożonej przez Organy kontroli za prowadzenie działalności gospodarczej pomimo rzekomego obowiązywania zakazu.

 

Z całym wyrokiem można zapoznać się TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

19.02.2021Oznakowanie „DobrostanPlus"

W projekcie nowelizacji ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przewidywane jest wprowadzenie oznakowania „DobrostanPlus". Zgodnie art. 1 pkt 4 ww. projektu w nowelizowanej ustawie dodany zostanie art. 7c w całości poświęcony temu zagadnieniu. Na jego podstawie podmioty realizujące działania „Dobrostan zwierząt" objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 będą mogły zastosować znakowanie „DobrostanPlus".

W przypadku produktów nieprzetworzonych umieszczenie omawianej informacji możliwe będzie więc, jeśli w odniesieniu do zwierząt, z których lub od których zostały one pozyskane, realizowane było działanie „Dobrostan zwierząt". W przypadku produktów przetworzonych zastosowanie oznakowania „DobrostanPlus" możliwe będzie natomiast w sytuacji, gdy co najmniej 75% łącznej masy wszystkich składników w czasie ich użycia do wyprodukowania danego środka spożywczego (nie licząc masy wody użytej do jego produkcji) spełnia powyższe warunki określone dla produktów nieprzetworzonych. Jeśli więc co najmniej 75% łącznej masy wszystkich składników w czasie ich użycia do wyprodukowania przetworzonego środka spożywczego pozyskane będzie ze zwierząt lub od zwierząt, w odniesieniu do których realizowane było działanie „Dobrostan zwierząt" to, w przypadku wejścia w życie omawianego projektu nowelizacji, możliwe będzie zastosowanie dla tego produktu oznakowania „DobrostanPlus".

Dodatkowo, w kontekście możliwości zastosowanie znaku „DobrostanPlus" podkreślić należy, że konieczne będzie uzyskanie w tym celu zaświadczenia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jeśli chodzi natomiast o formę zastosowania oznakowania „DobrostanPlus" warto zaznaczyć, że planowana nowelizacja przewiduje wprowadzenie jednolitej grafiki, która zawarta będzie w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wzoru znaku graficznego zawierającego informację „DobrostanPlus".

Za cel analizowanych planowanych zmian uznać należy umożliwienie podmiotom przekazania informacji o warunkach podwyższonego dobrostanu utrzymywania zwierząt, a więc niejako wyróżnienie produktów na rynku. W uzasadnieniu oraz dodatkowej dokumentacji dotyczącej projektu nowelizacji przeczytać można o przewidywanych konsekwencjach jakie wiążą się z jej wprowadzeniem. W zakresie oznakowania „DobrostanPlus" wskazano, że pozwoli ono „na to, aby z jednej strony konsumenci mieli świadomość, że produkty, które kupują pochodzą od zwierząt utrzymywanych w warunkach podwyższonego dobrostanu, a z drugiej umożliwi otrzymywanie przez rolników adekwatnej do tej jakości ceny.", a także „Zmiany wprowadzone w zakresie możliwości znakowania artykułów rolno-spożywczych informacją „DobrostanPlus" pozytywnie wpłyną na konkurencyjność polskich gospodarstw oraz na ich sytuację finansową.".

W tym miejscu podkreślić należy także, że omawiane oznakowanie będzie dobrowolne. W uzasadnieniu do projektu nowelizacji zostało ono porównane do stosowanego już oznakowania „Produkt Polski".

Podsumowując powyższą analizę oraz oceniając planowane zmiany właściwe wydaje się uznanie, że oznakowanie „DobrostanPlus" może okazać się pomocne w przypadku dokonywania decyzji zakupowych przez konsumentów, dla których istotny jest dobrostan zwierząt oraz takich, którzy chcą sięgać po produkty wysokiej jakości. Znakowanie takie z pewnością uzasadni też wyższą cenę niektórych produktów.

Informacje dotyczące projektu, jego treść oraz uzasadnienie znaleźć można TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

17.02.2021Planowane zmiany w ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Pod koniec 2020 r. złożony został projekt nowelizacji ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Projekt ten przewiduje szereg modyfikacji zarówno doprecyzowujących istniejące przepisy, jak i wprowadzających istotne zmiany.

Zgodnie z informacją zamieszczoną w biuletynie informacji publicznej Rządowego Centrum Legislacji planowana nowelizacja „stanowi przede wszystkim doprecyzowanie i uzupełnienie przepisów ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych", a w szczególności:

  • doprecyzowanie przepisów regulujących zasady kontroli w handlu detalicznym (z uwagi na przejęcie przez IJHARS nadzoru nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym),
  • doprecyzowanie zagadnień związanych z kontrolą sprzedaży żywności w zakładach żywienia zbiorowego oraz sprzedaży prowadzonej na odległość,
  • dostosowanie funkcjonowania Inspekcji do obowiązujących wymagań w zakresie ochrony danych osobowych i wprowadzenie przepisów porządkujących wymagania odnoszące się do stosowania przepisów dot. RODO,
  • umożliwienie podawania przez organy IJHARS do publicznej wiadomości informacji o wynikach kontroli (z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i innych informacji podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów).

Z istotniejszych zmian, które przewidziane są w projekcie nowelizacji przywołać należy, np. wskazanie możliwości pobierania przez organy IJHARS próbek do kontroli oznakowania, umożliwienie organom IJHARS wykonywania fotografii kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych czy rozszerzenie możliwości znakowania środków spożywczych informacją „Produkt polski" (projekt przewiduje możliwość zamieszczenia takiej informacji w oznakowaniu wody mineralnej, wody źródlanej, wody stołowej i soli).

W omawianym dokumencie zawarte zostały także definicje „zakupu kontrolnego" i „sprzedaży na odległość". Według jego treści zakup kontrolny to „nabycie artykułu rolno-spożywczego w celu kontroli w zakresie jakości handlowej artykułu rolno¬ spożywczego bez ujawniania tożsamości pracownika Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno¬-Spożywczych", a sprzedaż na odległość zdefiniowana została jako „wprowadzanie do obrotu artykułów rolno- spożywczych w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość [...]". Projekt nowelizacji ustawy zawiera także Rozdział 4a (dotychczas nieistniejący) w całości poświęcony kontroli sprzedaży na odległość. Rozdział ten stanowi specyficzne regulacje przewidziane dla sprzedaży na odległość.

Kolejną znaczącą zmianą jest umożliwienie uzyskania pomocy Policji w toku kontroli prowadzonych przez organy IJHARS. Projekt nowelizacji przewiduje, że organy te w przypadku uzasadnionego przypuszczenia, iż w toku kontroli natrafią na opór utrudniający lub uniemożliwiający przeprowadzenie kontroli, będą mogły zwrócić się o pomoc do Policji lub straży gminnej (miejskiej). W takim przypadku właściwy miejscowo komendant Policji lub straży gminnej (miejskiej) zobligowany będzie do zapewnienia pomocy.

Informacje dotyczące projektu, jego treść oraz uzasadnienie znaleźć można TUTAJ

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK

10.02.2021Reklama suplementu diety – to może kosztować więcej!

Na stronie Kancelarii prezesa Rady Ministrów pojawił się niedawno projekt ustawy o dodatkowych przychodach Narodowego Funduszu Zdrowia, Narodowego Funduszu Ochrony Zabytków oraz utworzeniu Funduszu Wsparcia Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Obszarze Mediów z dnia 1 lutego 2021 r.1, który został dopisany do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów. W treści projektu uwzględnione zostały propozycje pobierania składki z tytułu reklamy w telewizji, radiu, kinie, prasie, na zewnętrznych nośnikach oraz w Internecie, jak również plany stworzenia Funduszu wsparcia Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Obszarze Mediów.

Z treści projektu ustawy wynika, że składki za świadczenie reklamy miały by obejmować wszystkie towary i usługi, z wyjątkiem wyrobów alkoholowych, których reklama już jest obciążona obowiązkiem zapłaty daniny publicznoprawnej. Ponadto składki od świadczenia reklamy zostały by podzielone na dwie kategorie:

  1. składkę wyższą obejmującą reklamę produktów leczniczych, suplementów diety, wyrobów medycznych i napojów z dodatkiem substancji o właściwościach słodzących;
  2. składkę podstawową obejmująca reklamę pozostałych towarów i usług.

Dodatkowo obowiązek zapłaty składek będzie uzależniony odpowiednio od wysokości przychodów osiągniętych przez podmiot w roku kalendarzowym z tytułu świadczenia reklamy, a także od przedmiotu reklamy. Warto zaznaczyć, że do określenia przedziałów przychodów przyjmowana będzie suma wszystkich przychodów z reklam, bez względu na ich przedmiot. Natomiast o samym zastosowaniu stawki podstawowej lub podwyższonej decydował będzie właśnie przedmiot reklamy.

Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy, nowa regulacja ma na celu przeciwdziałanie długofalowym skutkom epidemii COVID-19 i trudnościom z weryfikacją rzetelności pojawiających się informacji reklamowych, w tym przede wszystkim tych obecnych w mediach i Internecie. Wskazano, że aktualna sytuacja wynika przede wszystkim z postępującego rozwarstwienia kompetencji cyfrowych. Tym samym ocena treści reklamowych dostępnych za pośrednictwem m.in. radia, telewizji, prasy i on-line może być obecnie coraz bardziej wymagająca. Z drugiej strony izolacja i wydłużony czas przebywania w domach skutkuje wzmożona ekspozycją konsumentów na reklamy ze wszystkich źródeł, co ma również wymierny wpływ na zyski podmiotów świadczących usługi tego rodzaju. Zgodnie z projektowanymi rozwiązaniami podmiotami zobowiązanymi do wnoszenia składek nie będą bezpośrednio przedsiębiorstwa reklamujące swoje towary i usługi, ale właśnie dostawcy usług medialnych, nadawcy, podmioty prowadzące kino, podmioty umieszczające reklamę na nośniku zewnętrznym reklamy oraz wydawcy, świadczący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi reklamy. W konsekwencji jednak można spodziewać się, że objęte obowiązkiem podmioty podnoszą ceny realizacji świadczonych usług, co już wprost będzie wpływać na przedsiębiorstwa rozważające reklamę swojej działalności.

Jak wynika z projektu wpływy ze składek mają trafiać w pierwszej kolejności do Narodowego Funduszu Zdrowia (z przeznaczeniem na realizację świadczeń zdrowotnych), następnie do planowanego Funduszu wsparcia Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Obszarze Mediów (w celu rozwoju mediów) i do Narodowego Funduszu Ochrony Zabytków (do finansowania pilnych prac konserwatorskich i restauratorskich).

Aktualnie do projektu aktu prawnego można składać uwagi z terminie do 16 lutego 2021 r. Jako Centrum Prawa Żywnościowego będziemy na bieżąco monitorować przebieg procedury legislacyjnej i informować Państwa o istotnych zmianach. Zapraszamy do śledzenia naszej strony i mediów społecznościowych!

 

1 https://archiwum.bip.kprm.gov.pl/kpr/form/r763470774,Projekt-ustawy-o-dodatkowych-przychodach-Narodowego-Funduszu-Zdrowia-Narodowego-.html

Dodatkowe informacje:

Aby uzyskać szczegółowe informacje proszę przejść na TEN LINK